Alacakaranlıkta，uçsuz bucaksız dağlar yolu uzak gösterir；hava soğuktur，önümdeki sade saz damlı ev daha da yoksul görünür。Çalı kapının yanından ansızın köpek havlaması gelir，tipili gecede biri dönmüştür。

芙蓉山：Bir dağ adı; tam konumu hakkında farklı görüşler vardır. 苍山：Alacakaranlıkta koyu mavi yeşil görünen dağ. 白屋：Süssüz, saz örtülü ev; yoksul bir haneyi belirtir.

柴门：Çalı çırpıdan örülmüş sade avlu kapısı。夜归人：Gece dönen kişi；dönenin ev sahibi mi olduğu，yoksa şairin konaklamaya mı geldiği konusunda eskiden beri farklı yorumlar vardır，çeviri “birinin dönmesi” anlatısının açıklığını korur。

Eser rehberi: Beş karakterli dört dizelik bu şiir, kar ve rüzgâr içindeki gün batımında bir dağ evine konuk oluşta görülenleri ve duyulanları kaydeder. Başlık yolcunun durumunu açıklar; şiir ise yalnız dağ, ev, köpek sesi ve eve dönen kişiden birkaç kesit bırakır, geceyi orada geçirme sürecini okurun tamamlamasını sağlar.

İlk iki dize uzak manzarayı ve yakındaki evi anlatır;“远”（uzak）ve“贫”（yoksul）sözleri, yolculuğun güçlüğüyle ev halkının sadeliğini aynı anda görünür kılar. Son iki dizede görmeden işitmeye geçilir; önce köpek havlaması duyulur, ardından eve dönen kişinin varlığı hissedilir.

Şiir, sığınağa kavuşmanın verdiği teselliyi doğrudan söylemez; yine de çalı kapının içiyle dışı, soğuk ile insan yaşamı arasında bir karşılaşma oluşturur. Kişilerin kimliğinin açık bırakılması da görüntüyü düşündürücü kılar; onu zorla tek bir sahneye indirgemek gerekmez.