Çaresizce Youzhou süvarilerini seyrederim, He ve Luo diyarlarına ilerleyip ortalığı karartırlar.
Sınır Seferine Çıkış Üzerine Sonraki Beş Şiir
Sınır Seferine Çıkış Üzerine Sonraki Beş Şiir
Xuanzhou’daki Xie Tiao Kulesi’nde Metin Düzeltmeni Amcam Yun’u Uğurlamak
Kargaşa ve Ayrılıktan Sonra İmparatorun Lütfuyla Yelang'a Sürgün Edilirken Eski Gezileri Anıp Duygularımı Yazdığım, Jiangxia Valisi Wei Liangzai'ye Armağan
Sonbahar Duyguları
Konuğu Beklerken
Niannujiao · Bahar Duyguları
Gece Gördüklerimi Yazarken
Langtaosha · Dokuzuncu Gün Wu Jianshan’dan Şarap İstemek
Shen Jianwei, babasının yirmi yedi yıldır işlettiği Go salonunu kapatmak için Linpu'ya döndü. Erik yağmurlarının yağdığı bir gece, uzun zamandır uzun uzun konuşamadığı eski dostu Liang Xu buluşmaya gelmedi; fakat ses kayıt cihazı, şemsiye ödünç almaya gelen yaşlı bir adamı kaydetti. Doksan günlük taşınma süresi içinde, yakında yok olacak eski ev; evinden ayrılanları, yeteneği olmayan bir delikanlıyı, sesleri iyi duyamayan bir ses kayıtçısını ve yaşlandığını kabul etmeyen bir Go oyuncusunu yeniden bir araya getirdi. Neyi koruyacaklarına karar vermeleri, başkalarının gitmesine izin vermeyi de öğrenmeleri gerekiyordu.
Desen kopyalayarak geçinen Gu Qinghe, handaki yemek ve konaklama borcunu ödemek için kırmızı yapraklı bir paravan boyuyordu; fakat Hanshan'da karşısına beyaz taşlar ve koyu yeşillikler çıktı. Bir yabancı için yol resmi çizmesi, hasar görmüş malları, yalnızca bir kişiye ait ana deseni ve onarılmayı bekleyen eski bir köprüyü birbirine bağladı. Dağ kasabasıyla şehir arasında gidip gelirken ücret, insan ilişkileri ve resimleri arasında yaptığı seçimlerle çizdiği ve çizemediği şeylerin sorumluluğunu üstlenmeyi öğreniyordu.
Nehir kıyısında kitap kopyalayarak geçinen Shen Heng, eve döneceği günü sürekli erteliyordu. Bir sonbahar gecesi çitin yanındaki iki çocuk kâğıt fenerlerini yırtıp onun el becerisinden yardım istemeye geldi. Yazmayı bırakıp feneri onarırsa ertesi sabah teslim edeceği metinden daha az ücret alacaktı. Fener yeniden ışıldadığında, göndermeye bir türlü cesaret edemediği aile mektubunu da sonunda bitirmişti.
Lu Qing hep eski eserler derneği adına fiyat yükseltirdi. Sonunda para biriktirip dağ tapınağından eski bir sandalye satın aldı ve ilk büyük ticaretini yapmak için onu Yağmuru Seyretme Köşkü'nün üst katına taşıdı. Konuklardan her övgü geldiğinde sandalyenin ayakları döşemeye biraz daha gömülüyordu. Ayağa kalkmayı denedi, ama kolçaklar giderek sıkışıyordu. Yağmur suyu aşağıdaki sokağa dolmuştu; sofrada sandalyenin ne kadar değerli olduğu tartışılırken önce o gülen insanlara gerçekten kalkamadığını duyurması gerekiyordu.
Steam
East Money
环球旅讯
水木社区
文化和旅游部