Sonbaharın mevsimlik güzellikleri kötü mü ki? Neden içim böylesine karanlık? Batı rüzgârı çarşıdaki meyhane bayraklarını dalgalandırıyor, kasımpatıların açtığı günlerde ince yağmur yağıyor. Dünyanın hâlini düşününce şakaklarımın giderek ağarmasına üzülüyorum; dileğimi yerine getiremeden yüksek bir maaş almak gerçekten utanç veriyor. Ne zaman küçük arabama binip Yingzhou'nun doğusundaki kır evime dönebileceğim?

节物: Mevsimlere göre değişen manzara unsurları. 酒旗: Meyhanenin müşteri çekmek için astığı bayrak. 感事: Dünyada olup bitenlerden duygulanmak.

包羞：utanç duymak。食万钱：yemeğe çok para harcamak üzerinden maaşın bolluğunu anlatır，gerçek bir günlük harcama olarak alınması gerekmez。鹿车：insanın itip çekebildiği küçük araba，geyiklerin çektiği bir araba değildir。

颍东田：Yingzhou’nun doğusundaki kırlar ve tarlalar. Yingzhou, günümüzde Anhui’deki Fuyang çevresindeydi.

Eseri okuma rehberi: Ouyang Xiu, sonbahar manzarası içinde memuriyet hayatına ilişkin duygularını ve kır yaşamına dönme arzusunu anlatır. Şiirin başı önce mevsimin güzelliğini teslim eder, ardından gönlün neden hüzünlü olduğunu sorar; böylece dışarıdaki sonbahar renkleriyle içteki kaygılar birbirine dolanan iki çizgi oluşturur.

Meyhane sancağıyla kasımpatılar zorunlu olarak acıklı değildir; batı rüzgârıyla ince yağmur da gündelik yaşamın soluğunu taşır. Şairin içinin kararması “感事”, yani yaşananlardan etkilenmesindendir; yalnızca sonbaharı görüp üzülmesinden değil.

Son dört dize ak saçlardan maaş karşısında duyulan utanca, oradan da kır yaşamına dönmeyi sağlayabilecek küçük bir arabaya uzanır. Somut dönüş isteği, soyut iç hesaplaşmayı devam ettirir; böylece son, hem geri çekilme özlemini hem de bunun henüz gerçekleşememesinin burukluğunu taşır.