Bin dağ arasında uçan kuş kalmamış; on bin patikada da yolcu izi silinmiş. Yalnızca küçücük bir kayık, saz yağmurluğuna bürünmüş, bambu şapkalı bir ihtiyar; kar yağan soğuk ırmakta tek başına balık tutuyor.

绝：Kesilmek, hiç bulunmamak. 径：Patika. 踪：İz. 灭：Kaybolmak. 蓑（suō）：Ot gibi malzemeler örülerek yapılan yağmurluk. 笠（lì）：Yağmurdan koruyan bambu şapka.

千山、万径：Bin dağ、on bin patika，alanın genişliğini vurgular，kesin sayı değildir。独钓寒江雪：Soğuk ve kar yağan ırmakta tek başına balık tutmak，karı avlanan şey olarak görmek değildir。

Eseri okuma rehberi：Liu Zongyuan, çok az manzara öğesiyle karlı bir nehirde tek başına balık tutan birini resmeder. Eser çoğu zaman şairin sürgün hayatıyla ilişkilendirilir ve yalnızlık içinde kendi ilkelerine bağlı kalış olarak okunur; ancak yazıldığı yılı ve balıkçının kimliğini zorla kesinleştirmeye gerek yoktur, yorum yine şiirdeki imgelerden yola çıkmalıdır.

İlk iki dize “千” ve “万”, yani bin ve on bin sözcükleriyle dünyayı genişçe serer; ardından “绝” ve “灭”, yani kesilmek ve silinmek sözcükleriyle insanlarla kuşların bütün hareketini ortadan kaldırır. Böylece engin sessizlik, son iki dizede beliren tek kayıkla tek ihtiyarın arka planı olur.

“孤” ve “独”, yani yalnızlık ve tek başınalık, yalnızca kişi sayısının azlığını değil, kişiyle çevresi arasındaki ilişkiyi de anlatır. Karlı nehir soğuk ve sessizdir, ama yaşlı adam kendi eylemini sürdürür; sessizlik içindeki bu kararlılık, görüntüyü sıradan bir kış manzarasının ötesine taşıyarak ona manevi bir anlam verir.