İlk serinlikte sarhoşluğum henüz geçmemiş, yağmur damlaları pencereye vuruyor. Tütsünün kalan dumanı ince ince kıvrılıyor, her yan güz duygusuyla dolu. Kendime fazla üzülmememi daha yeni söylemiştim ki mavi kaftanımda bir gözyaşı izi çoktan ıslanmıştı.

İçim sıkılıyor, tek başıma uzanmaktan başka bir şey yapamıyorum; göz açıp kapayıncaya dek bir yıl geçip gitmiş. Senden ayrıldığım zamanı hâlâ hatırlıyorum, şeftali çiçekleri açmıştı, söğüt dalları binlerce bahar ipliği gibi sarkıyordu.

中（zhòng）酒：fazla içmek，sarhoş olmak。袅：ince dumanın kıvrılarak yükselmesi。伤神：üzülmek。青衫：giysi，şiirde gözyaşlarıyla ıslanmış giysileri de kolayca çağrıştırır。

弹指：Çok kısa bir süre，bir parmak şıklatımı。韶光：Güzel zamanlar。伊：Özlenen kişi。桃花柳万丝：Şeftali çiçekleri ve sayısız söğüt dalıyla ayrılık anındaki bahar manzarasını özetler。

Okuma rehberi: Bu ci şiiri, sonbahar yağmurunda içkinin etkisinden sıyrılan kişinin yalnızlığı içinden bahardaki ayrılığa bakar. Bütünlüklü bir öykü anlatmak yerine bedenin üşümesi, giysideki gözyaşı izleri ve mevsimler arasındaki farklarla özlemin çok uzun sürdüğünü dile getirir.

“才道” (Daha yeni söylerken) ile “湿一痕” (ıslak bir iz bırakmak) birleşir; kişi kendini avutmayı bitirmeden gözyaşları yanıt vermiştir. Küçük bir hareket, genel bir üzüntü ifadesinden daha etkileyicidir.

Son bölüm ansızın şeftali çiçekleriyle söğütlerin aydınlık bahar manzarasına geçer，başlangıçtaki soğuk yağmur ve sönmekte olan kokuyla karşılıklı yansıma oluşturur。Bahar sonbahar kederini gidermez，çünkü yalnızca bellekte vardır；geçmiş ne kadar canlıysa，şimdiki yalnız yatışın boşluğu o kadar belirginleşir。