Mavi Giyside Islak Bir İz

[Giriş]

[Kıta 1]

Hava serinleyince birkaç kadeh fazla içtim

İçkinin sarhoşluğu yağmur sesine karışıp yükseliyor

Yağmur damlaları bütün gece pencereyi dövdü

Sanki dışarıda biri usulca ağlıyor

Sarhoşluğun içinde hapsoldum

Yağmur damlalarını sayıyorum ancak gün ağarınca duruyorum

[Nakarat Öncesi]

Buhurdanlıktaki tütsünün yarıdan fazlası yandı

Kıvrıla kıvrıla yükselen ince duman bütünüyle sonbaharın duygusu

[Nakarat]

Daha üzülme derken, gözyaşları giysileri çoktan ıslattı

Mavi giysimde dağılan ıslak bir fırça izi

Tek başıma uzanıyorum, canım alabildiğine sıkılıyor

Bir parmak şıklatışında geçip gider güzel zamanlar

Ona veda ettiğim zamanı hatırlıyorum

Şeftali çiçekleri açmıştı, söğüt dalları binlerce iplikti

[Kıta 2]

Daha az önce kendime öğüt vermiştim oysa

Daha güçlü duracağıma söz vermiştim

Daha sözüm bitmeden

Gözyaşları çoktan yere saçıldı

Mavi giysideki o iz

Yağmur damlalarından bile daha aciz

[Nakarat Öncesi]

Uzanıp yeniden doğruluyorum

Bir halka su dalgası kadar can sıkıntısıyla doluyum

[Nakarat]

Daha üzülme derken, gözyaşları giysileri çoktan ıslattı

Mavi giysimde dağılan ıslak bir fırça izi

Tek başıma uzanıyorum, canım alabildiğine sıkılıyor

Bir parmak şıklatışında geçip gider güzel zamanlar

Ona veda ettiğim zamanı hatırlıyorum

Şeftali çiçekleri açmıştı, söğüt dalları binlerce iplikti

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Onu uğurladığım o sabahı hatırlıyorum

Şeftali çiçekleri sebepsizce böylesine açmıştı

Söğüt dalları binlerce tel gibi sarkıyor

Rüzgâr bir esti mi sıraları karışıyor

Başını eğip birkaç adım attı

Dönüp bana birden çok kez baktı

[Köprü]

Bahar sanki daha dündü

Bir parmak şıklatışında yerini sonbahar yağmuruna bıraktı

Şeftali çiçekleri soldu, söğüt yaprakları sarardı

Ondan gelecek haberler denizin dibine gömüldü

O zamanki binlerce yeşil söğüt teli

Şimdi yağmur altında kuru dallara döndüler

O günü yalnız ben hatırlıyorum

O günü sonsuz bir bilmece olarak sakladım

[Kıta 4]

Yağmur dindi sarhoşluk da geçti

Sonbahar bir kat daha derinleşti

Mavi yeşil kaftanımı kurumaya asıyorum

Güneş o izi kurutsun

Peki ya yüreğimdeki o iz

Ancak zamanın yavaşça iyileştirmesini bekleyebilirim

[Son Nakarat]

Daha üzülme derken, gözyaşları giysileri çoktan ıslattı

Mavi giysimde dağılan ıslak bir fırça izi

Tek başıma uzanıyorum, canım alabildiğine sıkılıyor

Bir parmak şıklatışında geçip gider güzel zamanlar

Ona veda ettiğim zamanı hatırlıyorum

Şeftali çiçekleri açmıştı, söğüt dalları binlerce iplikti

[Kapanış]

Kalan tütsü de yanıp tükendi

Sonbaharın duygusu hâlâ yağmurun içinde