Yangtze doğuya doğru coşkuyla akar，dalgaları sanki binlerce yılın kahramanlarını silip süpürmüştür。Eski ordugâhın batısına，insanlar Üç Krallık döneminde Zhou Yu'nun düşmanı yendiği Kızıl Kayalık der。Sarp kayalar yükselir，dev dalgalar kıyıya çarpar，bin yığın beyaz karı andıran köpükler savurur。Dağlar ve ırmaklar böylesine resim gibidir，o çağda kim bilir kaç yiğit yetişmiştir！

Gongjin'in gençliğini uzaktan hayal ederim，Xiao Qiao onunla yeni evlenmiştir，yiğit duruşu seçkin，gönlü coşkundur。Elinde tüylü yelpaze、başında ipek başlıkla，gülüşüp konuşurken düşmanın savaş gemileri kül ve dumana döner。Ruhum bu eski topraklarda gezinir，böyle duygulu olup erkenden saçlarımı ağarttığım için kendime gülmeliyim。Hayat bir düş gibidir，en iyisi bir kadeh şarabı döküp ırmağın üzerindeki parlak aya sunmaktır。

念奴娇：bir ci ezgi kalıbının adı。风流人物：seçkin kişiler。故垒：eski ordu tahkimatı。周郎、公瑾：ikisi de Zhou Yu’yu anlatır，Gongjin onun nezaket adıdır。Şiirdeki“人道是”（insanlar burası der）yerel söylentinin tonunu korur；Huangzhou’daki Chibi’nin Üç Krallık döneminin eski savaş alanı olduğu doğrudan kesinleştirilmemelidir。

千堆雪: Binlerce kar yığını benzetmesiyle dalgaların köpüğü anlatılır; kar yağışı değildir. 小乔初嫁: Xiao Qiao'nun yeni gelin oluşu, Zhou Yu'nun gençliğini ve başarısını öne çıkarır; evlilik zamanını Kızıl Kayalıklar Savaşı'nın yılına göre kesin olarak tarihlemez.

纶（guān）巾：İpek şeritlerden yapılmış başlık. 羽扇纶巾：Bu ci şiirinde Zhuge Liang’ın sahneye çıkışını değil, Zhou Yu’nun kültürlü bir komutan olarak zarafetini anlatır. 樯橹：Gemi direkleri ve kürekleri; savaş gemilerini temsil eder; başka bir sürümde “强虏”, yani güçlü düşman biçimindedir.

故国：eski savaş alanı，eski yer。华发：kırlaşmış saç。尊：içki kabı，“樽”ile aynı kullanılır。酹（lèi）：anma veya sunu için yere ya da su kıyısına içki dökmek。Başka bir nüshada“人生”yerine“人间”yazılır。

Eser rehberi：Su Shi bu ci şiirini Yuanfeng devrinin beşinci yılında（1082）Huangzhou'da sürgündeyken yazdı，ırmak kıyısında yükseğe çıkıştan Zhou Yu'yu hayal etmeye，ardından kendi saçlarının erkenden ağarmasına ilişkin duygularına döner。Geçmişi anmak savaşın gidişatını yeniden anlatmak değildir，tarihî başarılarla kişisel durum arasında bir söyleşi açmaktır。

Başlangıçtaki büyük ırmak, zamanı da durmadan doğuya akan bir suya dönüştürür gibidir. Sarp kayaların, azgın dalgaların ve karı andıran köpüklerin güçlü hareketi, kahramanın sahneye çıkışını hazırlar; Zhou Yu ise sakin bir “谈笑”, yani sohbet ve gülüş içinde zafere ulaşır. Yoğunlukla sadelik birbirini belirginleştirir.

“遥想”（uzak geçmişi düşünmek） ifadesinden “笑我”（bana gülmek） ifadesine geçildiğinde, eskilere hayranlıkla yönelen bakış birden kendine döner. Sondaki hayatın düşe benzemesi düşüncesi düş kırıklığı taşır; yine de aya kadeh kaldırma hareketi sürer. Duygulanım kaybolmaz, daha engin bir ırmak ve gök manzarasının içine yerleştirilir.