Bingzhou’nun keskin bıçağı su gibi parlak, Wu yöresinin ince tuzu kardan beyaz; bir çift zarif el taze portakalı kesiyor. Sırmalı cibinliğin içi yeni ısınmış, hayvan biçimli buhurdanın dumanı durmadan yükseliyor; ikisi karşılıklı oturmuş sheng çalgısının borularıyla ezgi çalıyor.

Alçak sesle sorar: “Bu gece kimin yanında kalacaksın? Surlardan üçüncü gece nöbeti çoktan duyuruldu. Yerde kırağı kalın, at kolayca kayabilir; en iyisi gitme. Zaten bu saatte yolda pek kimse de yok.”

并（bīng）刀: Bingzhou'da üretilen keskin bıçak. 如水: Bıçağın ağzındaki ışığın su gibi parlak oluşunu betimler. 吴盐: Wu bölgesinde üretilen ince tuz; eskiden portakal yenirken tuzla tat verilebilirdi.

幄（wò）：Perde, örtülü çadır. 兽烟：Hayvan biçimli tütsü kabından yükselen duman. 调笙：Sheng adlı ağız orgunu çalmak. 谁行（háng）：Kimin yanında, kimin orada; “行” konuşma diline ait bir ektir.

三更: Gece yarısı dolayları. 直是: Gerçekten, tam da. Bu ci şiirini Song İmparatoru Huizong, Li Shishi ve başkalarının öykülerine bağlayan yorumların güvenilir dayanağı yoktur; kişilerin kimliği bunlara göre belirlenmez.

Eseri okuma kılavuzu：Zhou Bangyan，gece geç saatte buluşan iki kişinin ayrılık öncesi konuşmasını anlatır。Ci şiiri portakal kesmek，sheng çalgısını akort etmek gibi gündelik ayrıntılarla sıcak bir ortam kurar，ardından örtük kalma ricalarıyla yakınlığı ve ayrılmaya gönülsüzlüğü gösterir，kişilerin anlam kazanması bir efsaneye dayanmalarını gerektirmez。

Bıçağın parıltısı, tuzun rengi, ince eller ve taze portakal birbirini tamamlar; başlangıç ayrıntılıdır, fakat soyut sıfatlarla yığılmaz. Odanın yeni yeni ısınması ve tütsü dumanının kesintisiz yükselmesi de buluşmaya huzurlu, insanın ayrılmak istemeyeceği bir hava verir.

İkinci bölüm gecenin ilerlemesi, kırağının yoğunluğu, atların kayması ve insanların azlığı gibi gerekçeleri sırayla öne sürer; asıl “不愿你走”（gitmeni istemiyorum） duygusu bunların arasında gizlidir. Sözler ne kadar dolaylıysa konuşanın hem düşünceli hem ayrılmaya kıyamayan hâli o kadar belirginleşir.