Lambanın Önüne Düşen İki Damla Gözyaşı

[Giriş]

[Kıta 1]

Kırağı düşen gece özellikle soğuk

Bir yaban kazının çığlığı geceyi paramparça etti

Yoldaşları gözden kayboldu

Sürü çoktan gözden kaybolup uçtu

Gökte bir tek o kaldı

Her çığlık bir öncekinden daha acıklı

[Nakarat Öncesi]

Pencerenin içinde dinliyorum

İçimden onun yerine gözyaşlarımı tüketiyorum

[Nakarat]

Soğuk kırağıda yalnız yaban kazı eşini yitirmenin korkusuyla irkiliyor

Aynı acıyı paylaşan biri var

Kederimi bir mektupla uzaklara göndermek isterim

Keder öyle çok ki, mektubu tekrar tekrar düzelttim

İki sıra gözyaşı lambanın önüne düşüyor

Batı rüzgârı yalnız gölgeme vuruyor, mevsim sonbaharın ilk günleri

[Kıta 2]

Ay yükseldi

Kendime geçmişi özleme diye öğüt veriyorum

Bir yılın gücünün

Günden güne solup gidiyor

Geçmiş ise bir türlü söz dinlemiyor

Ay aydınlanınca eski sayfaları çıkarıp açıyor

[Nakarat Öncesi]

Kalemi alıp bir şeyler yazmak istiyorum

Benim gibi yalnız olanlar okusun diye

[Nakarat]

Soğuk kırağıda yalnız yaban kazı eşini yitirmenin korkusuyla irkiliyor

Aynı acıyı paylaşan biri var

Kederimi bir mektupla uzaklara göndermek isterim

Keder öyle çok ki, mektubu tekrar tekrar düzelttim

İki sıra gözyaşı lambanın önüne düşüyor

Batı rüzgârı yalnız gölgeme vuruyor, mevsim sonbaharın ilk günleri

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

İlk satıra hâl hatır sordum

İkinci satırda gözleri kızardı bile

Yazıp yırtıyorum, yırtıp yazıyorum

Bir mektubu gecenin sonuna dek yazıyorum

Lambanın fitilinde bir çiçek gibi kor birikti

Gözyaşları da mektup kâğıdını ıslattı

[Köprü]

Tam yazarken

Ansızın tiz bir kuş çığlığı duru duru yayılıyor

Kalemimi bırakıp dinlerim

Duydukça yüreğim titriyor

O，eşini çağırıyor

Ben kime sesleniyorum kim duyabilir

Bir yaban kazı ve bir insan

Aynı kandilin altında ayrı ayrı uykusuz kalırlar

[Kıta 4]

Mektup sonunda tamamlandı

Ama kime gönderirsem tamamlanır, bilmiyorum

O zaman mektubu yeninin içine koy

Pencereyi açıp bulutlara karışana dek ardından bakıyorum

Erken güzün rüzgârı hâlâ nazik

Bundan sonraki rüzgârı ayazı, yine herkes kendi omzunda taşımalı

[Son Nakarat]

Soğuk kırağıda yalnız yaban kazı eşini yitirmenin korkusuyla irkiliyor

Aynı acıyı paylaşan biri var

Kederimi bir mektupla uzaklara göndermek isterim

Keder öyle çok ki, mektubu tekrar tekrar düzelttim

İki sıra gözyaşı lambanın önüne düşüyor

Batı rüzgârı yalnız gölgeme vuruyor, mevsim sonbaharın ilk günleri

[Kapanış]

Gün ağarmak üzere, kazların sesi uzaklaştı

Daha sonbaharın başı, kışa biraz daha var