Yapraklar döküldü, yaban kazları güneye uçup geçti; kuzey rüzgârı ırmağı soğuttu. Evim Xiang suyunun kıvrıldığı yerde; şimdi Chu'nun bulutlu göğünün ötesinde, çok uzakta. Gurbet yollarında memleket özlemiyle döktüğüm yaşlar sanki tükendi; yalnız ufuktaki tek yelkene bakabiliyorum. Geçidi yitirdim, birine yol sormak istiyorum; oysa önümde yalnız deniz gibi düz ve engin ırmak, uçsuz bucaksız akşam karanlığı var.

木落: Ağaç yapraklarının dökülmesi. 南度: Güneye doğru uçarak geçmek. 襄水: Xiangyang çevresindeki sular. 曲: Kıvrım, dönemeç. 楚云端: Chu diyarının uzak bulutlu ufku.

乡泪：Sıla özlemiyle dökülen gözyaşları。孤帆：Bu sayfada kullanılan ifade，“yalnız yelken”；başka nüshalarda “归帆”（dönen yelken）geçer。津：Irmak geçidi。迷津欲问：Yolunu şaşırıp geçidi sormak istemek，aynı zamanda 《论语》（Konuşmalar）içindeki geçidi sorma öyküsünü hatırlatır，yaşam yolunu seçmenin güçlüğünü de içerir。

平海：Deniz gibi geniş su yüzeyi; açık denize çıkıldığı şeklinde anlaşılması gerekmez. 漫漫：Engin, uzaklara uzanan ve belirsiz.

Eser rehberi：Meng Haoran ırmakta erkenden bastıran soğukla karşılaşır，dökülen yapraklar ve güneye uçan kazlar ona yurdunu düşündürür。Son beyitte geçidi sormak yalnızca yolculukta yön bulmak değildir，şiirin bütününe yaşamın hangi yöne gideceğine ilişkin bir tereddüt de katar，sıla özlemiyle kişinin kendi yazgısına dair duyguları iç içe geçer。

Kazların güneye uçmak için belirli bir yönü vardır, insan ise Chu bulutlarının ardından evine bakar. Doğal göç ile insanın sürüklenişi karşıtlık oluşturur; ilk beyitteki “寒” (soğuk) da yavaş yavaş havadan ruh hâline geçer.

Sonunda yanıt veren biri görünmez，yalnızca akşam renkleri içindeki düz ve geniş ırmak yüzeyi vardır。Mekân büyüdükçe yönü ayırt etmek zorlaşır，bu da “迷津”，yani “geçitte yolunu şaşırmak” anlamını şiir bittikten sonra da sürdürür。