Erik çiçeğiyle karın kendine özgü güzellikleri vardır; ikisi de doğanın eseridir. Kar taneleri bütünüyle erik çiçeğinin taç yapraklarına benzer; dikkatle düşününce, karın baştan kokusuz olması değil, belki göksel rüzgârın kokuyu dağıtması söz konusudur. Birbirlerine çok benzeseler de aralarında yine bir üstünlük farkı vardır; kar taneleri erik çiçeği gibi “薄”, ince, değildir. Erik çiçeği ıssız dağda ışıldarken kar insanların perdeleri arasından özgürce geçer.

两种: Erik çiçeği ve kar tanesi. 一家: Doğa. 风流: Zarafet, üslup. 萼: Çanak yaprak; burada taç yaprakları anlatır. 着（zhāo）: Bir derece, bir üstünlük payı.

“不是雪无香” (Karın kokusuz oluşundan değil) ifadesi, karın kokusunun rüzgârla dağıldığını hayal etmek şeklinde okunabilir ve nükteli bir hayal gücü taşır; kokudan erik çiçeğini tanımak biçiminde yorumlayan okumalar da vardır.

薄: Bu dizedeki anlamı konusunda eskiden beri görüş ayrılıkları vardır. Kimi yorumlar incelik ve soğuğa dayanıklılıktan, kimileri karaktere ilişkin simgesel anlamlardan hareket eder. Dolayısıyla şiirin erik çiçeğini mi yoksa karı mı övdüğü konusunda da farklı görüşler bulunur. Burada karşılaştırma ilişkisi korunmuş, herhangi bir simgesel anlam tek doğru yanıt olarak sunulmamıştır.

散彩：Işık saçmak. 空山：Sessiz, tenha dağlar. 帘幕：Kapı ve pencere perdeleri.

Okuma rehberi: Wang Xu, erik çiçeğiyle karı karşılaştırarak hem benzerliklerini hem farklılıklarını anlatır. Şiirdeki “薄” sözcüğünün anlamı ve övgüyle yerginin neye yöneldiği konusunda farklı yorumlar vardır. Okumaya renk, koku, biçim ve hareket alanından başlayıp ardından şiirin taşıdığı çağrışımları tartışabiliriz; erik çiçeğiyle kar arasında tek ve kesin bir üstünlük sırası belirlemekte acele etmeye gerek yoktur.

İlk bölümdeki “一家制作” (aynı elden çıkmış) ve “全似” (tıpatıp benzer) ortak güzelliği vurgular, ardından koku aracılığıyla hayal gücüne geçilir. İkinci bölümde “向空山” (ıssız dağa yönelmek) ve “穿帘幕” (perdelerin arasından geçmek) iki farklı duruşu gösterir: Erik dağda sabittir, kar ise özgürce uçuşabilir.

Ci şiirinin canlılığı, karşılaştırmanın sürekli açı değiştirmesindedir.“薄”（ince, hafif ya da küçümsemek）için hangi yorum benimsenirse benimsensin son iki dizeyle birlikte ele alınmalı, yalnızca“高一着”（bir hamle üstün）ifadesi çekilip alınarak hükme varılmamalıdır. Böyle bir okuma, nesneyi konu alan bu şiirin kendi zevkini de korur.