Sınır boyuna güz gelir gelmez manzara iç bölgelerden farklılaşır; yaban kazları Hengyang’a doğru uçar, kalmaya hiç niyetleri yoktur. Dört yandaki sınır sesleri ordunun borularıyla birlikte yükselir; kat kat dağlar arasında, uzun duman ve batan güneş, kapıları sıkıca kapanmış yalnız kenti kuşatır.

Bir kadeh bulanık şarap içer, on bin li uzaktaki yurdumu düşünürüm; sınırdaki tehlikeyi yatıştırma görevi henüz tamamlanmadığından dönüşü ayarlamak mümkün değildir. Qiang flütünün sesi uzayıp gider, kırağı çoktan yeri kaplamıştır. Kimse uyuyamaz; komutanın saçları ağarır, askerler yurt özlemiyle gözyaşı döker.

塞下：Sınır bölgesi. 衡阳雁：Efsaneye göre güneye göçen kazlar Hengyang'daki Huiyan Zirvesi'nde durur; şiirlerde bu imge kazların dönüşünü anlatır. 边声：Sınırdaki rüzgâr, at ve ordu sesleri. 角：Askerî boru.

千嶂：Üst üste uzanan dağ zirveleri. 长烟：Uzanıp giden sisli pus. 燕然未勒：Doğu Han döneminde Dou Xian’ın Xiongnu’ları yenip Yanran Dağı’na çıkarak başarısını taşa kazıtmasına gönderme yapar; burada savaş başarısının henüz kazanılmadığını ve sınır tehlikesinin giderilmediğini belirtir.

羌管：Qiang flütü. 征夫：Sefere veya sınır nöbetine gönderilen askerler.

Eseri okuma kılavuzu：Fan Zhongyan bu ci şiirini kuzeybatı sınır bölgesinde görevliyken yazmış，sınırın sonbahar manzarasını，onu koruma sorumluluğunu ve yurt özlemini birleştirmiştir。Komutanla askerlerin birlikte uykusuz kalması，kişisel duyguyu askerlik hayatının ortak yaşantısına dönüştürür。

İlk bölüm bakış alanını katman katman daraltır; kazların uzaklaştığı gökten ve dört yandaki seslerden, dağların arasındaki yalnız şehre iner. Tek bir “闭”（kapanmak） sözcüğü hem askerî durumu anlatır hem dış dünyadan kopmuşluk duygusunu güçlendirir.

İkinci bölümde bir kadeh şarap, on bin li uzaktaki evle karşı karşıya getirilir; mesafenin yarattığı karşıtlık çok belirgindir. “未勒”, yani “Henüz yazıt kazınmadı”, dönüş özlemini görev sorumluluğuyla sınırlar. Bu yüzden sondaki gözyaşı ideali ortadan kaldırmaz; insanın sorumluluk taşırken de gerçek bir yorgunluk ve özlem duyduğunu gösterir.