Jiangnan ne güzeldir, oranın manzarasını eskiden beri iyi bilirim. Güneş doğarken nehir kıyısındaki çiçekler alevlerden daha kızıldır; bahar geldiğinde nehir suyu, çivit otuyla boyanmışçasına yeşildir. Böyle bir Jiangnan nasıl özlenmez?

谙（ān）：yakından bilmek。江花：ırmak kıyısındaki çiçekler，ırmak üzerindeki çiçek yansımalarıyla ilişkilendirerek açıklayan bir görüş de vardır。胜：aşmak，üstün gelmek。

蓝: Boya yapımında kullanılan çivit otu; “绿如蓝” ifadesi, ırmağın rengini boyanın yoğunluğuyla betimler, günümüz Çincesindeki basit “yeşil, mavi gibidir” anlamında değildir. 忆: Özlemek, hatırlamak.

Bu eser, Bai Juyi’nin 《忆江南》 (Jiangnan’ı Anmak) başlıklı üç şiirinin ilkidir; bu sayfada yalnızca bu şiir yer alır.

Eser rehberi: Bai Juyi, Jiangnan'da görev yapmıştı; bu ci şiiri, tanıdığı yaşamın anılarından bahar manzaraları çıkarır. Başlangıçta “江南好”, yani “Jiangnan güzeldir”, yargısını ortaya koyar, ortada bunu iki canlı manzarayla destekler ve sonunda soruyla özlemini dile getirir.

Kırmızı çiçeklerle yeşil suların renkleri karşı karşıya gelir; güneşin doğması ve baharın gelişi de bu renk değişimlerinin zamanını verir. “胜火”, yani “Ateşten üstün”, ve “如蓝”, yani “Çivit gibi”, Jiangnan'ın parlak güzelliğini yoğunlaştırarak büyütür; dizeler canlıdır ve kolayca akılda kalır.

“旧曾谙”（eskiden yakından bilirdim）övgüyü anıya dayandırır。Sonda Jiangnan’ın tekrarlanması başlangıçla sonu birbirine bağlar，ancak manzara değerlendirmesini insan duygusuna taşır，böylece kısa şiir bütünlük kazanır。