Huzurla Güney Dağı'nı Seyretmek

[Giriş]

[Kıta 1]

Saz çatılı ev köyün kenarına kurulmuş

Arabaların, atların sesi, çok uzaklarda

Bunu nasıl başardığımı soruyorsun

Yüreğim gürültüde değil, Güney Dağı'nın önünde

Çit doğu tarafına kurulmuş

Kasımpatılar açtı, tarh tarh öbek öbek

[Nakarat Öncesi]

Doğu çitinin dibinde kasımpatı topluyorum

Döndüğümde dağların renkleri, gözlerime doluyor

[Nakarat]

结庐在人境，而无车马喧 — İnsanların arasında bir kulübe kurdum, ama ne araba ne at gürültüsü var

问君何能尔，心远地自偏 — Bunu nasıl başardığını sorarsan, gönül uzaklaşınca bulunduğun yer de kendiliğinden tenha olur

采菊东篱下，悠然见南山 — Doğu çitinin dibinde kasımpatı toplarken, huzurla Güney Dağı'nı görüyorum

Akşamüstü dağın havası, huzur verecek kadar güzel

此中有真意，欲辨已忘言 — Bunun içinde hakiki bir anlam var, açıklamak isterken sözleri unuttum

Ellerim kasımpatı kokusuyla dolu，ölümsüzlere imrenmem

[Kıta 2]

Dağ havası en güzel sabahleyin

Akşamın dağ sisi de, pek taze

Kuşlar birlikte yuvalarına dönüyor

Çift çift, dağ doruklarının üzerinden uçuyorlar

Bakarken dalıp gitmişim

Bakmaktan yorulunca dönerim，tarlamı ekerim

[Nakarat Öncesi]

Güneş dağların arasındaki koya iniyor

Ocak dumanları yükseliyor, alacakaranlık uzayıp gidiyor

[Nakarat]

结庐在人境，而无车马喧 — İnsanların arasında bir kulübe kurdum, ama ne araba ne at gürültüsü var

问君何能尔，心远地自偏 — Bunu nasıl başardığını sorarsan, gönül uzaklaşınca bulunduğun yer de kendiliğinden tenha olur

采菊东篱下，悠然见南山 — Doğu çitinin dibinde kasımpatı toplarken, huzurla Güney Dağı'nı görüyorum

Akşamüstü dağın havası, huzur verecek kadar güzel

此中有真意，欲辨已忘言 — Bunun içinde hakiki bir anlam var, açıklamak isterken sözleri unuttum

Ellerim kasımpatı kokusuyla dolu，ölümsüzlere imrenmem

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

山气日夕佳，飞鸟相与还 — Akşam vakti dağların havası güzeldir, kuşlar birlikte yuvalarına döner

Bu manzaraya ne kadar baksam, bıkmam

此中自有真意（Bunun içinde kendiliğinden gerçek bir anlam var）

Söz dilimin ucuna gelince, geriye yalnız gülümseyerek bakmak kalıyor

Sahici anlam dediğin nedir ki

Dile gelmeyen, aslında en eksiksiz olandır

[Köprü]

Bana neden burada yaşadığımı soruyorlar

Diyorum ki gönül uzaklaşınca, her yer dinginleşir

Kalabalık çarşıda da inzivaya çekilebilir insan

Asıl önemli olan yürektir, dağlar ve ırmaklar değil

Gönlümde Güney Dağı'nı saklıyorum

Ay çitin üzerinden geçiyor，çitin gölgesi kıvrım kıvrım

Şana ve kazanca özenmeyen kişi

Çit dibinde kendiliğinden, bin yıl huzur bulur

[Kıta 4]

Alacakaranlık evin içine çekiliyor

Hilal usulca, saçağın üstüne tırmanıyor

Kadehi bulanık şarapla dolduruyorum

Güney Dağı'na dönüp, uzaktan kadeh kaldırıyorum

Bu gece hakiki anlamdan söz etmeyelim

Yalnızca kasımpatının kokusunu，birkaç kez daha içime çekeyim

[Son Nakarat]

结庐在人境，而无车马喧 — İnsanların arasında bir kulübe kurdum, ama ne araba ne at gürültüsü var

问君何能尔，心远地自偏 — Bunu nasıl başardığını sorarsan, gönül uzaklaşınca bulunduğun yer de kendiliğinden tenha olur

采菊东篱下，悠然见南山 — Doğu çitinin dibinde kasımpatı toplarken, huzurla Güney Dağı'nı görüyorum

Akşamüstü dağın havası, huzur verecek kadar güzel

此中有真意，欲辨已忘言 — Bunun içinde hakiki bir anlam var, açıklamak isterken sözleri unuttum

Ellerim kasımpatı kokusuyla dolu，ölümsüzlere imrenmem

[Kapanış]

采菊东篱下，悠然见南山 — Doğu çitinin dibinde kasımpatı toplarken, huzurla Güney Dağı'nı görüyorum

Bu kadehi bitirip başımı koyar koymaz uyurum