Dal Ucunda Kokusuna Sarılmak

[Giriş]

[Kıta 1]

Baharda yüzlerce çiçek açarken

O kızıl çiçek kalabalığına, karışmaya gitmedim

Benim kendi vaktim var

Güz derinleşince, ancak o zaman koyulaştırıyorum rengimi

Yavaşlığın da kendince bir nedeni var

Geç açanlar, soğuk rüzgâra dayanır

[Nakarat Öncesi]

Çit seyrekse seyrek olsun

Tek başına gelip gitmek, daha da rahatmış

[Nakarat]

花开不并百花丛 — Açarken öteki çiçeklerin arasına karışmaz

独立疏篱趣未穷 — Seyrek çitin yanında tek başıma dururum, aldığım keyif tükenmez

Dalın ucunda, kokumu kucaklayıp ölene dek kalmayı yeğlerim

何曾吹落北风中 — Kuzey rüzgârında savrulup düştüğü ne zaman görülmüş

Kalabalığa karışmamak benim dinginliğim

Tek başıma dursam da görkemle duruyorum

[Kıta 2]

Kırağı tekrar tekrar düşüyor

Yeşillik günden güne, köklere çekiliyor

Kuzey rüzgârı da teslim olmaya ikna etmeye gelir

Çamura düşsen de kışı yine geçirirsin diyor

Yalnızca başımı salladım

Kokusuna sımsıkı sarılıyor，bir zerresini bile vermiyor

[Nakarat Öncesi]

Kuzey rüzgârı iyi dinle

Eseceksen es，kokuma sarılıp kıpırdamam

[Nakarat]

花开不并百花丛 — Açarken öteki çiçeklerin arasına karışmaz

独立疏篱趣未穷 — Seyrek çitin yanında tek başıma dururum, aldığım keyif tükenmez

Dalın ucunda, kokumu kucaklayıp ölene dek kalmayı yeğlerim

何曾吹落北风中 — Kuzey rüzgârında savrulup düştüğü ne zaman görülmüş

Kalabalığa karışmamak benim dinginliğim

Tek başıma dursam da görkemle duruyorum

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Taç yapraklar birer birer kurudu

Kuruyunca bile dala sımsıkı tutunuyor

Koku, krizantemin kemiğidir

Rüzgâr ne kadar sert esse de, bu koku izini dağıtamaz

Başka çiçekler solunca dağılıp gider

Ben illa solup, dalın ucunda bir zirve olacağım

[Köprü]

Düşersem ne olur

Yere düşünce, kokusu tümüyle dağılıyor

Kokusunu bağrına basıp dalında ölmek

En azından onurum，hâlâ sapasağlam

Dalın ucunda ölen çiçek

Ayakta solmak da bir onurdur

Kuzey rüzgârı, bunu aklında tut

Bu kasımpatı, hiç boyun eğmedi

[Kıta 4]

Gelecek yıl bahar rüzgârı buradan geçerken

Kuru dalların, hâlâ göğü gösterdiğini göreceksin

İşte orası benim durduğum yer

Açışından soluşuna dek, dimdik durdu

Sonradan gelenler sorarsa

Kokusuna sarılarak, kuruyup sonsuzluğa dönüştü dersin

[Son Nakarat]

花开不并百花丛 — Açarken öteki çiçeklerin arasına karışmaz

独立疏篱趣未穷 — Seyrek çitin yanında tek başıma dururum, aldığım keyif tükenmez

Dalın ucunda, kokumu kucaklayıp ölene dek kalmayı yeğlerim

何曾吹落北风中 — Kuzey rüzgârında savrulup düştüğü ne zaman görülmüş

Kalabalığa karışmamak benim dinginliğim

Tek başıma dursam da görkemle duruyorum

[Kapanış]

Kuzey rüzgârı hâlâ esiyor

Sarsamaz, bir kasımpatının yüreğini