雾失楼台 — Siste Kaybolan Köşkler

[Giriş]

[Kıta 1]

Kaldığım bu han

Yapayalnız bahar soğuğunu ve yalnızlığı içine kilitliyor

Pencerenin dışında hiçbir şey yok

Geriye yalnızca uçsuz bucaksız beyaz bir sis kalır

Köşkler görünmez oldu

Kayık iskelesi de seçilmiyor

[Nakarat Öncesi]

Şeftali Çiçeği Diyarı'nın efsanesini，bin kez dinledim

Bakmaktan gözlerim tükeniyor da girişini bulamıyorum

[Nakarat]

Köşkler sisin derinliğinde yitmiş

Ay ışığı nehri geçecek yeri belirsiz kıldı

Gözlerim Taoyuan'ı aramaktan yoruldu ama yolu bulamıyorum

Issız han, bahar soğuğunun acısını dışarıda tutamıyor

“杜鹃声里斜阳暮” — Guguk kuşunun sesleri arasında eğik güneşle akşam iner

Her ötüşünde kan ağlıyor, yine de susmuyor

[Kıta 2]

Dostum uzaklardan erik çiçekleri gönderir

Mektuplar su yolundan iç döküşler getiriyor

Bu sıcacık işaretler

Gittikçe yükselen kederin haddi hesabı yok

Ne zaman hepsinin borcu ödenebilecek

Bu insani bağlar ve bu boşa çıkarılan umutlar

[Nakarat Öncesi]

Chen Nehri aslında Chen Dağı'nı dolanırdı

Kendi halinde yaşamak, elindekine şükretmek ne güzel

[Nakarat]

Köşkler sisin derinliğinde yitmiş

Ay ışığı nehri geçecek yeri belirsiz kıldı

Gözlerim Taoyuan'ı aramaktan yoruldu ama yolu bulamıyorum

Issız han, bahar soğuğunun acısını dışarıda tutamıyor

“杜鹃声里斜阳暮” — Guguk kuşunun sesleri arasında eğik güneşle akşam iner

Her ötüşünde kan ağlıyor, yine de susmuyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Ama o inatla aşağıya akıyor

Bütün bir nehir dosdoğru Xiaoxiang'a koşuyor

Su bile kendini durduramıyor

Hele benim gibi oradan oraya savrulan birinin çaresizliği

Dağ nehri alıkoyamaz

Beni kim tutabilir ki

[Köprü]

Chen Irmağı, söyle bana

Kimin için böyle aceleyle yol alıyorsun

Nehir bana cevap vermiyor

Bana yalnızca, yağmur ve sis içinde bulanık bir nehir bırakıyor

Hepimiz alıkonulamayanlarız

Dağlar ve sular bir de bu yolculuk

Madem kader beni sürgüne gönderdi

Ben de nehirden öğrenirim boyun eğmeyi

[Kıta 4]

Alçalan güneş bir parmak daha eğildi

Guguk kuşu yine tekrarlamaya başladı

Her ötüşünde bana dönmemi öğütlüyor

Memleket binlerce dağın ve vadinin ardında

Mektubu yazıp sonra yırtıyorum

Yırtılıp yeniden yazılan, yazılıp yeniden yırtılan mektuplar

[Son Nakarat]

Köşkler sisin derinliğinde yitmiş

Ay ışığı nehri geçecek yeri belirsiz kıldı

Gözlerim Taoyuan'ı aramaktan yoruldu ama yolu bulamıyorum

Issız han, bahar soğuğunun acısını dışarıda tutamıyor

“杜鹃声里斜阳暮” — Guguk kuşunun sesleri arasında eğik güneşle akşam iner

Her ötüşünde kan ağlıyor, yine de susmuyor

[Kapanış]

Chen Irmağı hâlâ aşağıya doğru akıyor

Chen Dağı başını eğiyor, ırmağın suyu dönüp bakmıyor