İlkbaharda başkentin her yanında çiçek yaprakları uçuşur; Soğuk Yemek Günü'nün doğu rüzgârı saray bahçesindeki söğüt dallarını yana eğer. Gün batarken saraydan yeni armağan edilmiş mumlar çıkarılır, ince dumanları seçkin ailelerin konaklarına süzülür.

春城: Bahardaki başkent. 寒食: Qingming civarında kutlanan, eskiden ateş yakmanın yasaklandığı geleneksel bayram. 御柳: Saray bahçesindeki söğütler.

汉宫：Tang şiirinde Han adı sıkça Tang yerine kullanılır; burada Tang sarayını belirtir. 传蜡烛：Sarayın gözde yüksek görevlilere mum ya da yeni ateş bağışlaması.

五侯：Başlangıçta Han döneminin nüfuzlu soyluları için kullanılan bir unvandır; şiirde hükümdarın gözdesi olan güçlü kişileri genel olarak belirtir, Tang döneminde tam beş markilik ailesi olarak yorumlanmamalıdır.

Eseri okuma rehberi：Han Hong, Soğuk Yemek Bayramı’nın bahar manzarasından sarayın ateş dağıtmasına geçer. Şiir, başkentin aydınlık güzelliğini ve sınıfsal ayrıcalıklara ilişkin bir imayı birlikte taşır; yorumlarken ilk iki dizedeki “无处”, yani her yeri kapsayan anlatımla son iki dizede yalnızca soylu konaklarına daralan alan arasındaki değişime dikkat edilebilir.

İlk yarı uçuşan çiçekleri, doğu rüzgârını ve saray söğütlerini anlatır; görüntü hafif ve akışkandır, sanki bütün şehir birlikte bahar ışığına yıkanır. İkinci yarı da ince dumanla aynı görsel üslubu sürdürür, fakat bakışı az sayıdaki güçlü ve ayrıcalıklı kişinin evlerine sokar.

Şiir doğrudan eleştirmez，anlamını Soğuk Yemek Bayramı'ndaki ateş yasağıyla saraydan mum bağışlanması arasındaki karşıtlıkta saklar。Ses ne kadar doğal olursa，okur bayram gelenekleri içindeki güç dağılımı farkını o kadar iyi fark eder。