Perdenin dışında şafak öncesi rüzgârı esiyor; tan vaktinin soğuğuna katlanma zamanı. Sonbahar yorganının sarılacak yalnız yarısı kalmış, perdeden süzülen eksilmiş ayın soğuk ışığı da kucağa düşüyor. Duru gözyaşlarını nasıl dondurmasın? Tam güzelce kavuşmuşken yine kolayca ayrılıveriyoruz. Bu ayrılık acılarını gün ağarınca, sabahın bu soğuğuna bir bir anlatmak istiyorum.

五更: Şafağa yakın gece nöbeti. 消受: Katlanmak, karşılamak; burada dayanması güç bir durumu anlatır. 衾（qīn）: Yorgan.

争教：Nasıl izin verilir, nasıl olur da. 好处：Güzel zamanlar veya duyguların en yoğun olduğu an. 拟：Niyet etmek. 重说：Yeniden anlatmak.

“秋衾一半” (güz yorganının yarısı), yalnız uyumayı ima eder; sırf bu dizeden hareketle şiirin özellikle birinin yasını tutmak için yazıldığı söylenemez.

Okuma rehberi: Nalan Xingde, ayrılık duygusunu beşinci gece nöbetinde, şafak sökmek üzereyken yaşanan soğuk bir zaman dilimine yerleştirir. Şiirdeki kişinin adı verilmez; eserin kendi örtük anlatımını koruyarak ayrılık hüznü ve yalnız uyku üzerinden anlamak, kesin bir yaşam öyküsünü kendiliğinden eklememek uygundur.

Rüzgâr perdenin dışından gelir, ay ışığı perdeyi geçip içeri girer; yatağın yarısını örten sonbahar yorganıysa sıcaklık getiremez. Birkaç ayrıntı hep “寒”, yani soğuk çevresinde toplanır ve yanında birinin olmayışı duygusunu somutlaştırır.

“泪成冰”, yani gözyaşlarının buza dönüşmesi, bedenin soğuğuyla duyguların soğukluğunu birleştirir. Sonunda kişinin “晓寒”, sabah ayazına içini dökmeye yönelmesi, konuşacak kimsesi olmadığını gösterir; kişileştirme ortama canlılık katmak yerine yalnızlığı bir kat daha derinleştirir.