Derenin kenarında büyüyen sessiz, küçük otları özellikle severim, sık ağaçların derininde, yukarıda sarıasma öter.

Akşama doğru, baharda kabaran dere yağmurun da etkisiyle daha hızlı akar; kırdaki iskelede kimse görünmez, bir kayık su kıyısında kendi hâlinde enlemesine durur.

滁州：Bugünkü Anhui eyaletinde Chuzhou çevresi. 西涧：Chuzhou şehrinin batısındaki dere; şiirde gezilip seyredilen yeri belirtir.

独怜：Özellikle sevmek. 怜 burada acımak veya merhamet etmek anlamında değildir. 幽草：Sessiz, kuytu yerde yetişen otlar.

黄鹂: 黄莺 adıyla da bilinen sarıasma. 深树: Sık ağaçlığın içleri; şiirde kuşun sesi duyulur, ama kendisi mutlaka açıkça görülmez.

春潮: İlkbahar yağmurlarıyla dere ve ırmak sularının yükselmesi; mutlaka deniz gelgiti olarak anlaşılmamalıdır. 晚来急: Akşama doğru akıntının hızlanması.

野渡: Kırdaki geçit veya kayık iskelesi. 无人: Göz önünde kayıkçı ya da yolcu görünmemesi; burada hiçbir zaman yaşayan olmadığı anlamına gelmez. 舟自横: Tekneye yön veren kimse yoktur, su üzerinde kendi hâline bırakılmış, yan veya eğri durur; 横, héng diye okunur.

Eseri okuma kılavuzu：Şiir，dere başındaki bir seyri birbirine bağlı iki görüntüye dönüştürür，önce bitkilerin derinliklerindeki dinginlik，ardından akşam yağmuruyla suların yükseldiği ıssız geçit gelir。Dinginlik bütünüyle sessizlik değildir，hızlı akıntı da sona telaş katmaz。Okurken bakışınızı yükseklik ve uzaklığa göre gezdirebilirsiniz：ayak ucundaki otlar，başınızın üstündeki kuş sesi，giderek dolan dere，sonunda da kimsenin yönetmediği tekne。

İlk dizedeki özellikle sevme ifadesi, gözlemcinin tercihini baştan ortaya koyar; ancak bu sevginin nesnesi olarak ünlü ve nadir çiçekleri değil, sıradan kuytu otları seçer. Otlar aşağıda, kuşlar ağaçların derinindedir; biri yakında, diğeri yüksekte olan bu düzenleme, dere kıyısına katman kazandırırken kalabalık bir görünüm oluşturmaz. Sarıasmanın ötüşü sessizliği bozmak yerine görünmeyen yaprakların ve dalların derinlerine canlılık katar; okur sanki önce durduğu yere yerleşir, sonra başını kaldırıp dinler.

Son iki dizenin ritmi birden hızlanır. Bahar suları yükselir, akşam yağmuru ona katılır; 带 (beraberinde getirmek) sözcüğü iki su hareketini birleştirir, 急 (coşkun, hızlı) ise gücü dize sonunda toplar. Hemen ardından kimsenin olmadığı ve teknenin kendiliğinden yan durduğu anlatılır; insan etkinliği geri çekilir, tekneden sakin ve hafif eğik bir duruş kalır. Coşkun suyla yan duran teknenin yan yana gelişi, belirli bir siyasi olayın şifresi diye açıklanmaz; önce duyumsanabilir bir doğa gerilimi oluşturur. Şiir yalnız başlangıçta bir kez doğrudan sevgiden söz eder; sonra duyguları renkler, sesler, suyun hareketi ve nesnelerin konumları dile getirir. Bu yüzden durudur, ama içi boş değildir.