Bastonuma dayanıp söğütlerin ötesinde serinlik ararım, renklerle süslü köprünün güneyinde katlanır oturağa yaslanıp dinlenirim. Ay ışığı parlaktır, teknelerden düzensiz aralıklarla flüt sesleri yükselir; rüzgâr durduktan sonra da havuzdaki nilüferler özgürce kokularını yaymayı sürdürür.

携扙: Sayfanın özgün metninde “扙” yazılıdır; anlam gereği “携杖”, yani baston taşımak şeklinde okunur. 追凉: Serin bir yer aramak. 画桥: Renkli süslemeleri veya oymaları bulunan köprü.

胡床：eski çağlarda kullanılan，katlanır sandalyeye benzer bir oturak，yatılacak bir döşek değildir。参差：bir yükselip bir alçalmak，düzensizce sıralanmak。风定：rüzgârın dinmesi。自在香：rüzgârı beklemeden kendiliğinden koku yaymak。

Eser rehberi: Qin Guan, bir yaz gecesi serinlemek için dışarı çıkışını anlatır; yürüyüşten oturmaya, ardından flüt sesine ve lotus kokusuna geçer. Dört dize de bedensel rahatlık ve duyulardaki ince değişimler etrafında gelişerek sakin yaşamın verdiği hoşnutluğu yansıtır.

“追”（peşinden gitmek） sözcüğü önce serinliği aramak için yapılan etkin hareketi anlatır; “倚”（yaslanmak） ise durulabilecek bir yerin artık bulunduğunu gösterir. Kişinin hareketleri yavaşlayınca çevredeki sesler ve hava da giderek belirginleşir.

Flütün değişken sesi, sessiz geceye yakınlık ve uzaklık katmanları verir；rüzgâr durduğu hâlde kokunun sürmesi de dikkati havuzdaki lotuslara çevirir. Son dize bir düşünceyi açıklamakta acele etmez, yalnızca dünyayı sakince duyumsayan bir an bırakır.