Özgürce Yayılan Koku

[Giriş]

[Kıta 1]

Gündüz sıcağı dayanılır gibi değil

Ter kat kat süzülüyor

Akşam bastonuma dayanırım

Serin bir yer aramak için dışarı çıkıyorum

Duydum ki söğütlerin orada

Burada rüzgâr başka yerlerden bir sepet dolusu daha fazla

[Nakarat Öncesi]

Süslü köprünün güneyinde boş bir alan var

Katlanır sedir çoktan oraya kurulmuş, uzanmamı bekliyor

[Nakarat]

Ay ışığı apaydınlık, teknelerin düdükleri kimi yakın kimi uzak çalıyor

风定池莲自在香 — Rüzgâr dinince havuzun lotusları özgürce kokar

携杖来追柳外凉 — Değneğimle söğütlerin ötesindeki serinliğin peşine geldim

画桥南畔倚胡床 — Süslü köprünün güney yanında katlanır iskemleye yaslanıyorum

Bu akşam, hiçbir işe yetişmek gerekmiyor

Zaman bile epey ağır ilerliyor

[Kıta 2]

Katlanır iskemleye yaslanıyorum

Serinlik ayak tabanlarımdan omuzlarıma yükseliyor

Söğüt dalları başımın üstünde salınıyor

Kimin salladığı yelpaze olursa olsun, ondan daha iyi

Gündüzün bütün o huzursuzlukları

Şimdi hepsi silah bırakıp teslim oluyor

[Nakarat Öncesi]

Ay köprünün tepesine yükseldi

Su öyle parlıyor ki, sanki üstüne gümüş kırağı serilmiş

[Nakarat]

Ay ışığı apaydınlık, teknelerin düdükleri kimi yakın kimi uzak çalıyor

风定池莲自在香 — Rüzgâr dinince havuzun lotusları özgürce kokar

携杖来追柳外凉 — Değneğimle söğütlerin ötesindeki serinliğin peşine geldim

画桥南畔倚胡床 — Süslü köprünün güney yanında katlanır iskemleye yaslanıyorum

Bu akşam, hiçbir işe yetişmek gerekmiyor

Zaman bile epey ağır ilerliyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Nehirdeki teknelerin ışıkları yanıyor

Uzaklara uzanan bir ışık dizisine dönüşür

Hangi kayıktan geldiği bilinmez

Önce bir flüt sesi süzüldü, duru ve berrak

Ardından ikinci, üçüncü ezgi

Kimi ince kimi kalın seslerle birlikte söylüyorlar

[Köprü]

Sonra rüzgâr bütünüyle dindi

Su yüzeyi öyle durgun ki tek bir dalgacık bile yok

Tam da o anda

Lotus gün boyu biriktirdiği kokuyu, salar

Onu taşıyacak bir rüzgâr yok

Koku kendiliğinden bütün göleti dolaşıyor

İnsanı imrendirecek kadar özgür

Çiçekler bile hayatı ne güzel yaşıyor

[Kıta 4]

Katlanır iskemlede gece yarısına kadar uzanıyorum

Flütün sesi dağıldı, ay hâlâ başımın üstünde asılı

Bu gece şöyle uzanmak

Bütün yazın sıcağını telafi eder

Yarın yine sıcak olacaksa olacak

Ama bu gecenin serinliği, çoktan yüreğime yerleşti

[Son Nakarat]

Ay ışığı apaydınlık, teknelerin düdükleri kimi yakın kimi uzak çalıyor

风定池莲自在香 — Rüzgâr dinince havuzun lotusları özgürce kokar

携杖来追柳外凉 — Değneğimle söğütlerin ötesindeki serinliğin peşine geldim

画桥南畔倚胡床 — Süslü köprünün güney yanında katlanır iskemleye yaslanıyorum

Bu akşam, hiçbir işe yetişmek gerekmiyor

Zaman bile epey ağır ilerliyor

[Kapanış]

Kalkıp eve dönerken

Yenlerim dağılmaya kıyamayan rayihayı taşıyor