Erik çiçeği olup kar olmayınca sanki canlılık eksik kalır；yalnızca kar manzarası olup şiir olmayınca insan incelikten anlamaz görünür. Akşam şiir yeni bitmişken gökten yine kar süzülmeye başlar；şiir, kar ve erik çiçekleri birbirini yansıtarak eksiksiz bir bahar duygusu yaratır.

精神：Canlılık, anlam ve tat. 俗了人：Manzarayı seyreden kişiyi incelikten yoksun gösterir. 并作：Birleşerek oluşturmak. 十分春：Bahar duygusunun son derece dolu oluşu; kesin bir mevsim ölçüsü değildir.

Bu eser, Kar ve Erik Çiçeği şiirlerinin ikincisidir; “梅雪争春未肯降”（erik çiçeğiyle kar bahar için yarışır, hiçbiri boyun eğmez） diye başlayan birinci şiirle birbirini tamamlar.

Eseri okuma rehberi：Lu Meipo burada erik çiçeklerini, karı ve şiir yazma etkinliğini bir araya getirir. Şiir, manzaraya dışarıdan hüküm veren bir değerlendirme olarak değil, doğanın güzelliğiyle insanın duygularını birbirinde tamamlayan bir halka olarak sunulur.

İlk iki dize düşünce yürütür gibidir, ama sırasıyla erikle karın, karla şiirin birbirine bağımlılığını gösterir. Üçüncü dizede “诗成”, şiirin tamamlanması, ile “又雪”, yeniden kar yağması, birden aynı ana rastlar; soyut yargı göz önündeki sevindirici olaya dönüşür.

Sondaki bahar duygusu tek bir çiçeğe ya da hava durumuna değil, çeşitli güzelliklerin buluşmasına dayanır. Hafif ve kararlı ses tonu, insanın seyrederek ve yaratarak doğaya katılma sevincini anlatır.