Altın Rüzgâr, Yeşim Çiy

[Giriş]

[Kıta 1]

Bulutlar gökyüzünde desen dokuyor

Bütün gece dokudu da bir kez bile tekrarlamadı

Kayan yıldız uzun kuyruğunu sürüklüyor

İnsan dünyasının pişmanlıkları adına yol alıyor

Yedinci ayın yedinci gecesi

Samanyolu iki kıyıyı ayırıp yalnız bırakıyor

[Nakarat Öncesi]

Saksağanlar köprü kurmaya başladı

Yılda bir kez gelir，gecikmeye gelmez

[Nakarat]

Altın güz rüzgârında ve yeşim çiyinde bir kez buluşunca

便胜却人间无数 — O zaman yeryüzündeki sayısız buluşmayı geride bırakır

Su gibi yumuşak sevgi, bir gece boyunca içini döküş

Buluşma bir düş gibi, dönüp bakmaya kıyamam

Yeter ki iki yüreğin sevgisi hep eskisi gibi sürsün

又岂在朝朝暮暮 — Sevgi her sabah her akşam birlikte olmaya mı bağlıdır

[Kıta 2]

Eteğimi tutup köprüden geçerim

Kalbim küçük bir davul çalınır gibi hızla atıyor

Bir yılda biriken sözler

Yüz yüze gelince söyleyemiyorum

Sen yalnızca benim için silip süpürüyorsun

Şakaklarımdaki çiy damlaları ve toz

[Nakarat Öncesi]

Bu gece rüzgâr altın rengini taşıyor

Çiy taneleri yeşim boncuklar gibi yuvarlak

[Nakarat]

Altın güz rüzgârında ve yeşim çiyinde bir kez buluşunca

便胜却人间无数 — O zaman yeryüzündeki sayısız buluşmayı geride bırakır

Su gibi yumuşak sevgi, bir gece boyunca içini döküş

Buluşma bir düş gibi, dönüp bakmaya kıyamam

Yeter ki iki yüreğin sevgisi hep eskisi gibi sürsün

又岂在朝朝暮暮 — Sevgi her sabah her akşam birlikte olmaya mı bağlıdır

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Zaman köprünün üstünde hızla yürüyor

Sanki biri acele ettiriyormuşçasına hızlı

Ufukta daha yeni balık karnı beyazlığı belirmişken

Köprü parça parça sökülmek üzere

Kavuşma vakti bir rüya kadar kısa

Düşten uyanınca geriye yalnız sabah sisi kalır

[Köprü]

Dönüp köprüye bir kez daha bakıyorum

Korkarım bundan sonra adım atamam

Dönüş yolu yine dönüş yoludur

Göğün yasaları kimsenin kalmasına izin vermiyor

Ama bir daha düşününce

Nice sabah ve akşam, boşuna geçip gitti

Bir yılı sonsuzluğa dönüştürerek yaşadık

Bir geceyi her şeyimiz kıldık

[Kıta 4]

Bu yüzden bize acıdığını söyleme

Bizim için hayıflanıp hıçkırarak ağlamana da gerek yok

Samanyolu ne kadar geniş ne kadar soğuk olsa da

Kor gibi yanan yüreği donduramıyor

Seneye saksağanlar yine gelene dek bekle

Biz yine birbirimizin eski yuvasıyız

[Son Nakarat]

Altın güz rüzgârında ve yeşim çiyinde bir kez buluşunca

便胜却人间无数 — O zaman yeryüzündeki sayısız buluşmayı geride bırakır

Su gibi yumuşak sevgi, bir gece boyunca içini döküş

Buluşma bir düş gibi, dönüp bakmaya kıyamam

Yeter ki iki yüreğin sevgisi hep eskisi gibi sürsün

又岂在朝朝暮暮 — Sevgi her sabah her akşam birlikte olmaya mı bağlıdır

[Kapanış]

Samanyolu uzak mı uzak yıldızların ışığı ilk günkü gibi

İki gönlün sevgisi kalıcıysa, sabah akşam birlikte olmaya bağlı değildir