Bir zamanlar doğu rüzgârıyla şarkılı, danslı şölenlerin üzerinden süzülmüş, Leyou Bahçesi’nin bahar ışığında insanın aklını başından alan bir zarafet sergilemişti. Nasıl dayansın serin güz günlerine varıp da hem eğik güneşle örtülmeye hem dalga dalga ağustosböceği sesine katlanmaya?

舞筵: Şarkılı ve danslı şölen. 乐游: Chang'an'daki Leyou Yaylası çevresinin gözde gezinti yeri. 断肠: Burada bahar manzarasının güzelliğinin insana derinden dokunması vurgulanır; her durumda keder olarak çevrilmesi uygun değildir.

如何肯: Nasıl razı olur, nasıl içine sindirir. 清秋: Duru ve serin sonbahar. 斜阳、蝉: Batan güneş ve ağustosböceği, söğüdün yıpranmış, ıssız hâlini birlikte yoğunlaştırır.

Okuma rehberi: Söğüdü konu alan bu dörtlük, baharın bolluğuyla sonbaharın ıssızlığını yan yana koyar. Şiir söğüt yapraklarının belirli renklerini ayrıntılandırmaz; şölenler, ünlü bahçeler, batan güneş ve ağustosböceği sesleriyle onun çevresindeki dünyanın değişimini anlatır. Buradan yükseliş ve çöküş duygusu sezilebilir.

“曾”, yani “bir zamanlar”, ile “已”, yani “artık”, iki mevsimi bir araya getirir; aydınlık anılar yoğunlaştıkça şimdiki yalnızlık da ağırlaşır. Söğüt dallarının şölen örtüsüne değmesi doğal bir harekettir; fakat gezinti ve ziyafet ortamına yerleştirilince, dallar da insanların neşeli buluşmalarına katılmış gibi görünür.

Son dizede “带”, yani taşımak sözcüğünün art arda kullanılması, eğik güneş ışığıyla ağustosböceği seslerini söğüdün üstüne yığılan birer yüke dönüştürür. “如何肯”, yani nasıl razı olur ifadesi de nesneye gönül sahibi bir varlık niteliği verir; böylece nesneyi anlatan şiir, güzel şeylerin elde tutulmasının güçlüğüne duyulan hayıflanmaya dönüşür.