Şefkatli anne elinde iğne iplikle, yakında uzak yola çıkacak çocuğunun giysilerini dikiyor.

Yola çıkmadan önce annesi sıkı sıkı, bir dikişin hemen ardından ötekini dikiyordu; çocuğunun evden ayrıldıktan sonra çok uzun süre dönmeyeceğinden korkuyordu.

Kim diyebilir ki çocukların küçücük bir ot kadar gönül borcu, annenin bütün baharın güneşi gibi olan iyiliğini ödemeye yeter?

游子: Evinden ayrılıp uzaklara giden kişi. 吟: Bir şiir türünün adı; aynı zamanda şiir başlığının bir parçasıdır. Bu eser genellikle yuefu şiiri kapsamında okunur.

临行: Yola çıkmak üzere olunan an. 密密缝: Dikişleri sık ve sağlam dikmek; annenin uzaklara gidecek kişinin giysisine gösterdiği özeni anlatır.

意恐: İçten içe kaygılanmak. 迟迟归: Çok zaman sonra dönmek; 迟迟 ve 密密 yinelemeleri sırasıyla kaygıyla beklenen süreyi ve sık sık yapılan dikiş hareketini anlatır.

谁言：Kim söyleyebilir; soru yoluyla karşı çıkma ifadesi. 寸草心：Evlatların duygularını küçücük bir otunki kadar mütevazı bir gönle benzetir；otun gerçekten konuşabildiğini söylemez.

三春：İlk, orta ve son bahar ayı olmak üzere baharın üç ayı; burada bütün baharı belirtir, yalnızca ay takviminin üçüncü ayını veya üç ayrı baharı değil. 晖：Güneş ışığı. 三春晖, ısıtan ve besleyen bahar ışığıyla annenin derin şefkatini anlatır.

Eseri okuma kılavuzu：Şiir, anneyle oğul arasındaki anlatmakla bitmeyen kaygı ve bağlılığı bir ipliğe, bir giysiye ve yola çıkmadan önceki telaşa sığdırır. İlk dört dize uzun yaşam öyküleri anlatmaz; son iki dizede gündelik aile sahnesinden küçük otla bahar ışığı benzetmesine geçilir. Üç bahar ayı ifadesi bütün ilkbaharı belirtir; şiirin odağı anne şefkatinin sıcak ve kapsayıcı oluşudur, bu nedenle giysinin dikildiği tarih ay takviminin üçüncü ayına kesin olarak sabitlenemez.

İlk beyit, annenin ne kadar yorulduğunu doğrudan söylemez; ipliği ve giysiyi ayrı dizelere koyar: İplik annenin elindedir, giysi ise gurbete çıkan oğlunun üzerinde olacaktır. Bu iki nesne arasında, ilginin birinden ötekine ulaşma süreci vardır. Annenin onu kalmaya çağıran bir söz söylemesi gerekmez; ayrılık öncesinde durmadan attığı dikişler, duygularını çoktan giysiye işlemiştir. 密密, küçük ve kesintisiz bir ritim taşırken 迟迟 zamanı uzatır; iki ikilemenin birlikte kullanılması, şimdiki telaşı ve henüz başlamamış bekleyişi aynı anda duyulur kılar.

Son beyit somut hareketten benzetmeye yükselir; anne sevgisini kalem kalem ödenip kapatılabilecek bir hesap olarak sunmaz. Küçücük otun ölçüsü pek küçüktür, bütün baharın güneşi ise sürekli onu besler. Büyükle küçük, almakla karşılık vermek arasındaki mesafe, soruya gücünü kazandırır. Bu anlatımın gözyaşı uyandırmak için ölüm döşeğinde bir vedaya ya da ansızın gelen felakete ihtiyacı yoktur; gündelik bakımın kendisi zaten yeterince derindir. Altı dizenin dili gündelik konuşmaya yakındır, yapısıysa sıkıdır: Nesneden harekete, hareketten dile gelmemiş kaygıya geçer; sonunda doğa imgeleri, evladın karşılık vermek isteyip bunun tam olarak mümkün olmadığını bildiği duyguyu taşır.