Sık Dikişler, Geciken Dönüş

[Giriş]

[Kıta 1]

慈母手中线，游子身上衣 — Şefkatli annenin elindeki iplik, gurbetteki evladının üzerindeki giysi

Yağ lambasının fitili tekrar tekrar düzeltiliyor, gece su gibi

Yarın uzak bir yolculuğa çıkacağım

Annem iplik uçlarını, dişleriyle bir bir koparıyor

Dikişler sık mı sık

Bir dikiş ötekini izliyor, yorgunluk duymadan

[Nakarat Öncesi]

Dışarıda rüzgâr sert diyor

Bir kat daha dikersek, rüzgârı keser

[Nakarat]

临行密密缝，意恐迟迟归 — Yola çıkmadan sık sık diker, dönüşü gecikir diye kaygılanır

谁言寸草心，报得三春晖 — Kim der ki bir ot zerresinin gönlü, baharın üç ay boyunca sunduğu güneşin hakkını ödeyebilir

Lambanın altındaki o eller, yorulmak bilmeden dikiyor

Her bir ilmek，özenle ve kıymetle dikiliyor

Bir tutam otun gönlü, ne yapsa kendini yetersiz bulur

Bahar günlerinin aydınlığına nasıl karşılık verilir ki

[Kıta 2]

Ayrılmaya kıyamadığını söylemiyor

Yalnız erken git erken dön diyor

Ama o dikiş dikerken

Lambanın fitilindeki kor düştü, bir parça kül

Başımı eğip eşyalarımı topluyorum

Gözyaşlarının parıltısı dağılırken, görmemiş gibi yapıyorum

[Nakarat Öncesi]

Gün ağarır ağarmaz yola çıkacağım

O yeni giysiyi, sırtıma örtüyor

[Nakarat]

临行密密缝，意恐迟迟归 — Yola çıkmadan sık sık diker, dönüşü gecikir diye kaygılanır

谁言寸草心，报得三春晖 — Kim der ki bir ot zerresinin gönlü, baharın üç ay boyunca sunduğu güneşin hakkını ödeyebilir

Lambanın altındaki o eller, yorulmak bilmeden dikiyor

Her bir ilmek，özenle ve kıymetle dikiliyor

Bir tutam otun gönlü, ne yapsa kendini yetersiz bulur

Bahar günlerinin aydınlığına nasıl karşılık verilir ki

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Dışarıdaki dünya çok büyük

Rüzgâr ne kadar sert, yağmur ne kadar şiddetli olsa da, geri adım atmadım

Giysi yırtılırsa yamala

Giysi yamamayı, annem öğretti

O dikişlere dokunurken

Annemin eli gibi，hâlâ teselli ediyor

[Köprü]

Kim der ki bir ot filizinin yüreği

Karşılığı ödenemeyen, baharın iyiliğidir

Annem benim baharım

Beni güneşinde ısıtıyor, ışığıyla güzelleştiriyor

Ben bir yerlere geldiğimde

Onu yanıma getirip, her gün yanında olayım

Bir karışlık ot bile var gücüyle büyür

Bir yamaç dolusu, küçücük çiçek açmak

[Kıta 4]

Bu yıl kış gelmeden önce

Yola çıkacağım，eve doğru uçacağım

Annemin diktiği giysileri giyiyorum

Rüzgâr ve kırağı ne kadar soğuk olsa da, içimde sıcacık bir his

Evin kapısını itip açarken yükselen o ses

Anne döndüm, hava bile kararmadı

[Son Nakarat]

临行密密缝，意恐迟迟归 — Yola çıkmadan sık sık diker, dönüşü gecikir diye kaygılanır

谁言寸草心，报得三春晖 — Kim der ki bir ot zerresinin gönlü, baharın üç ay boyunca sunduğu güneşin hakkını ödeyebilir

Lambanın altındaki o eller, yorulmak bilmeden dikiyor

Her bir ilmek，özenle ve kıymetle dikiliyor

Bir tutam otun gönlü, ne yapsa kendini yetersiz bulur

Bahar günlerinin aydınlığına nasıl karşılık verilir ki

[Kapanış]

谁言寸草心，报得三春晖 — Kim der ki bir ot zerresinin gönlü, baharın üç ay boyunca sunduğu güneşin hakkını ödeyebilir

Pişman olmak için çok geç olmasını bekleme