Bir Ömür Yalnız Açan Çiçek

[Giriş]

[Kıta 1]

Bu erik ağacının çiçekleri pudrasız sürmesiz

Süssüz yüzünün de kendine özgü bir duruşu var

Makyajın renklerini yıkayıp arındırarak

İnsanın sahici hâli daha kalıcı çıkıyor

Bambu korusunun dışına bir dal eğilmiş

Güzel birinin başını çevirip attığı bir bakış gibi

[Nakarat Öncesi]

Hava ne erken soğudu

Güneş de yine ne çabuk batıyor

[Nakarat]

Alacakaranlıktaki avluda, duru kokunun gidecek yeri yok

风细细，雪垂垂，何况江头路 — Rüzgâr ince ince eser, kar ağır ağır iner, ya bir de ırmak kıyısındaki yol

Ayın yanındaki seyrek gölgelerin inceliği apaçık

Rüyada kendinden geçer, uyanınca yalnız boşluk

O, bütün ömrünce yapayalnız çiçek açıyor

Sevenlerin sayısız kederini açığa vurdu

[Kıta 2]

Duru koku avluda üç tur attı

Konacak bir kapı bulamaz

Irmak kıyısındaki yolda hava daha soğuk

Rüzgârla kar bile ona iki kat eziyet ediyor

Ama o yine de çiçek açtı

Kimsenin bakmadığı ıssızlıkta açtı

[Nakarat Öncesi]

Ay göğün ortasına yükseldi

Seyrek gölgeler eğri uzanıyor, eskisi gibi ince ve narin

[Nakarat]

Alacakaranlıktaki avluda, duru kokunun gidecek yeri yok

风细细，雪垂垂，何况江头路 — Rüzgâr ince ince eser, kar ağır ağır iner, ya bir de ırmak kıyısındaki yol

Ayın yanındaki seyrek gölgelerin inceliği apaçık

Rüyada kendinden geçer, uyanınca yalnız boşluk

O, bütün ömrünce yapayalnız çiçek açıyor

Sevenlerin sayısız kederini açığa vurdu

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Erikler sararmaya başladığında

Yine ağlar yakarır gibi ince bir yağmur

Çiçekler döküldü, yeşil erikler meyveye durdu

Keder de onunla birlikte meyve verip olgunlaşıyor

Zaman işte böyle

Dalga dalga yükselip alçalıyor

[Köprü]

Biri onun uğruna zayıflayıp soluyor

Öyle zayıfladım ki kuşağım bir kat daha bollaştı

O yalnız çiçek bir ömür boyu açtı

Sevenlerin bütün kederini onların yerine üstleniyor

Peki ya çiçeğin kendisi

Onun da sonunda nereye varacağını düşünen var mı

Zayıflayıp solan yalnız Dongyang değil

Bir de ağacın altında çiçeklere bakan yalnızlık

[Kıta 4]

Ona bilip bilmediğini soruyorum

Bu insanların onun uğruna çektiği acıları

Rüzgâr dallarını hafifçe salladı

Hem bir yanıt sayılır hem de belirsizlik

Çiçek yine de ağzını açmıyor

Ama kokusu onun yerine her şeyi söyledi

[Son Nakarat]

Alacakaranlıktaki avluda, duru kokunun gidecek yeri yok

风细细，雪垂垂，何况江头路 — Rüzgâr ince ince eser, kar ağır ağır iner, ya bir de ırmak kıyısındaki yol

Ayın yanındaki seyrek gölgelerin inceliği apaçık

Rüyada kendinden geçer, uyanınca yalnız boşluk

O, bütün ömrünce yapayalnız çiçek açıyor

Sevenlerin sayısız kederini açığa vurdu

[Kapanış]

Kar yine yağmaya başladı

Bambuların ötesinde bir dal hâlâ akşam alacasına eğiliyor