Gün Batımında Uzun Bambulara Yaslanmak

[Giriş]

[Kıta 1]

Issız vadide bir ev var

Orada eşsiz güzellikte bir kadın yalnız yaşıyor

Aslında saygın bir ailenin kızı olduğunu söylüyor

Öylesine düşkün kalmış ki ancak otlara ve ağaçlara yaslanabiliyor

Eteğin aşınıp yırtıldığı yerde

Artık sırma işlemeye ne zaman var ne imkân

[Nakarat Öncesi]

O yıl Guanzhong büyük kargaşaya düştü, kardeşlerim kıyımda öldü

Kemikleri bile mezara konamadı

[Nakarat]

Dünyanın âdeti yoksulu küçümseyip zengini sevmek

Her şey mum aleviyle birlikte salınıp alçalıyor, yükseliyor

Evlendiği koca uçarı ve bayağı

Yeni sevgili yeşim gibi güzel

Yalnızca yeni sevgilinin mutlulukla gülüşünü görüyor

Eskinin insanının ağlayışı nasıl duyulsun

[Kıta 2]

İpek ağacının çiçekleri bile vaktini bilir

Mandarin ördekleri bile yalnız uyumaya razı olmaz

Oysa o, arkasını döner dönmez eski sevgilisini unuttu

Yastığın yanındaki yer ne çabuk başkasına geçti

Sepetler dolusu yemin edildi

Göz açıp kapayıncaya dek hükümsüz kaldılar

[Nakarat Öncesi]

Kaynak suyu dağın içindeyken durudur

Dağdan çıkınca çamurlu yola karışıyor

[Nakarat]

Dünyanın âdeti yoksulu küçümseyip zengini sevmek

Her şey mum aleviyle birlikte salınıp alçalıyor, yükseliyor

Evlendiği koca uçarı ve bayağı

Yeni sevgili yeşim gibi güzel

Yalnızca yeni sevgilinin mutlulukla gülüşünü görüyor

Eskinin insanının ağlayışı nasıl duyulsun

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Hizmetçi kız şehre gidip incileri sattı

Karşılığında üç dou pirinç bir top kumaş aldı

Sarmaşıkları çekip onarıyorum

Yağmur sızdıran saz çatılı kulübeyi biraz onarmak

Ellerimde sürtüne sürtüne oluşan nasırlar

Eskinin yeşim bileziğinden bile daha sade

[Köprü]

Çiçeği koparıp saçıma takmıyorum

Çiçek de anlayışla ağır ağır solar

Bir avuç servi dalı topla

Kucağım ferah bir acılıkla dolu

Servi yaprağını dökmez

İnsan yaprak kadar bile olamıyor

Dağdaki günler çok soğuk

Ama pınarın yansıttığı insan berrak

[Kıta 4]

Hava soğudu, yeşim yeşili yenler incecik

Rüzgâr eser esmez tenine işliyor

Hava gittikçe daha erken kararıyor

Uzun uzun yükselen bambuya yaslanırım

Bambu benim gururumu bilir

Eğilse de yeniden doğrulacak o vakarı

[Son Nakarat]

Dünyanın âdeti yoksulu küçümseyip zengini sevmek

Her şey mum aleviyle birlikte salınıp alçalıyor, yükseliyor

Evlendiği koca uçarı ve bayağı

Yeni sevgili yeşim gibi güzel

Yalnızca yeni sevgilinin mutlulukla gülüşünü görüyor

Eskinin insanının ağlayışı nasıl duyulsun

[Kapanış]

Issız vadiye yine sis çöküyor

Güzel kadınla uzun bambular, mürekkep resminin yalnızlığına bürünüp duruyor