Langtaosha · Dokuzuncu Gün Wu Jianshan’dan Şarap İstemek
Song Hanedanı・Wu Wenying
Song Hanedanı・Wu Wenying
Uzak dağlar yeşil kaşlar gibi uzanır. Yükseklerde iç ürpertici bir yalnızlık. Kasımpatları narin ve ince, Du Qiuniang misali. Yeşil kadehi tertemiz yıkayıp açık kuyudan su çekerim, şimdilik bu gizli kokuyu sunarım.
Kara başlık, Wu kırağısı gibi ak saçları bastırır. Rüzgâr özellikle azgın. Yılın güzel bayramını batı kanadında geçiririm. Sonbahar rengi ve kaz seslerinde ne kadar keder varsa, hepsi eğik güneşin içindedir.
Animasyon içeriği Çince özgün hâliyle korunmuştur.
Animasyon hazır.
Uzak dağlar yemyeşil, uzun sürmeli kaşlar gibi;yükseğe çıkıp bakınca yalnızca hüzün duyuluyor. Narin kasımpatları Du Qiuniang'ı andırıyor. Yeşil kadehi yıkayıp açık kuyudan su çekiyorum, içine kasımpatları koyarak şimdilik ince bir koku sunuyorum.
Kara şapka, kırağı gibi ağarmış saçları bastırıyor; sonbahar rüzgârı da inadına hoyrat esiyor. Yılda bir gelen Çifte Dokuz Bayramı'nı, dostun batı kanadında buluşarak geçiriyoruz. Sonbaharın renkleri ve yaban kazlarının sesleri nice kederi uyandırıyor; hepsi bu eğik akşam güneşine karışıyor.
九日: Ay takviminin dokuzuncu ayının dokuzuncu günü, Çifte Dokuz Bayramı. 从吴见山觅酒: Dostu Wu Jianshan'dan şarap istemek, buluşup birlikte içmek.
翠眉: Kadınların sürmeli kaşlarıyla uzaktaki dağlar karşılaştırılır. 杜秋娘: Tang döneminde yaşamış bir kadın; Du Mu, onun hayatını anlatan bir şiir yazmıştır; burada onun imgesiyle kasımpatının narinliği ve ömrün sonbaharı duygusu anlatılır.
绿杯: Yeşil kadeh ya da kadeh için kullanılan güzel bir ad. 牵露井: Üzerinde kuyu köşkü bulunmayan, üstü açık kuyudan su çekmek. 荐: Sunmak.
乌帽:Siyah şapka; Çifte Dokuz Bayramı'nda Meng Jia'nın şapkasının düşmesi hikâyesini de çağrıştırır. 吴霜:Kırağı aracılığıyla ağarmış saçları anlatır.
Eser rehberi: Bu ci şiiri, Çifte Dokuz Bayramı'nda bir dostu ziyaret edip içki içmeyi anlatır. Yükseğe çıkma, kasımpatılar, siyah başlık ve yaban kazlarının sesleri sonbaharın bu özel günüyle bağlantılıdır. Başlıktaki “içki arayışı”, yalnızca neşeli bir şölen getirmez; aksine şairin geçen yıllar karşısındaki hüzünlü düşüncelerini belirginleştirir.
İlk bölüm uzaktaki dağlardan kadehteki kasımpatına daralır, geniş ve soğuk ıssızlıktan küçük ve duru bir zarafete geçer. Kasımpatının Du Qiuniang'a benzetilmesi, çiçeğin biçimine aynı zamanda insanın yaşam yazgısını yükler.
İkinci kıta ak saçları ve azgın rüzgârı anlatır; yaşlanma artık yalnızca ima değildir. Son, görülen güz renklerini ve duyulan kaz seslerini birlikte eğik güneşin içine alır. Keder tek tek açıklanmaz, ama yoğunlaştırılmış ve bütünlüklü bir akşam manzarasına kavuşur.
Şiirden hikâyeye adım at
Çifte Dokuz Bayramı'nın kasımpatı şarabı geldiğinde Song Tang, yıllardır boş duran yeşil bir kadehi kaldırıyordu. Tanıdık kuyu suyunun kokusu onu dağ yoluna çekti, ama avludaki ak saçlı kişi onu yalnızca şarap almaya gelmiş bir yabancı sandı. Otuz yıl önceki evlilik sözü hâlâ geçerliydi; iki ailenin hayatıysa kendi yollarında çok uzaklara gitmişti. Yanında getirdiği o soruyu artık nereden sormaya başlayacağını birden bilemez oldu.
Okumaya başlaYapay zekâ desteğiyle oluşturuldu · Kişiler ve olaylar kurgusaldır