Jiangnan'da Kalan Gün Işığı

[Giriş]

[Kıta 1]

Sabah, nehir kıyısındaki çiçekleri aydınlatıyor

Suyun rengi yavaşça açılan bir top mavi kumaş gibi

Çok uzak bir şehirde gözlerimi kapatıyorum

O eski sokağın yemek kokusunu hâlâ duyabiliyorum

[Nakarat Öncesi]

Bazı yerlerden ayrılalı çok oldu

İçimdeki baharın kapısında hâlâ nöbet tutuyorlar

[Nakarat]

Jiangnan anılarımda hep parlıyor

Bir parça su sesi bile beni memleketime götürebilir

Aklımdan çıkmayan yalnızca resimdeki kızıllık değil

O sıradan insanların gündelik hayata kattığı sıcaklık

Jiangnan anılarımda hep parlıyor

Dilerim bir sonraki rüzgâr beni yeniden yanına götürür

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Küçük tekne tanıdık köprü kemerinden dönüp geçti

Biri sabah ışığında giysileri kurutmaya asıyor

Hatırladıklarım yalnızca çiçekler ve su değil

Bir de şefkatle seslenilen bir ad var

[Nakarat Öncesi]

Bazı yerlerden ayrılalı çok oldu

İçimdeki baharın kapısında hâlâ nöbet tutuyorlar

[Nakarat]

Jiangnan anılarımda hep parlıyor

Bir parça su sesi bile beni memleketime götürebilir

Aklımdan çıkmayan yalnızca resimdeki kızıllık değil

O sıradan insanların gündelik hayata kattığı sıcaklık

Jiangnan anılarımda hep parlıyor

Dilerim bir sonraki rüzgâr beni yeniden yanına götürür

[Köprü]

Hayat insanları ayrı ayrı uzaklara gönderdiğinde

O zaman birbirimizi sevdiğimiz yeri yüreğimizde saklayalım

Dilerim koşturup duran her yürekte bir kıyı kalsın

Yorgun düştüğünde yine senin için bir ışık yanar

[Son Nakarat]

Jiangnan anılarımda hep parlıyor

Bir parça su sesi bile beni memleketime götürebilir

Aklımdan çıkmayan yalnızca resimdeki kızıllık değil

O sıradan insanların gündelik hayata kattığı sıcaklık

Jiangnan anılarımda hep parlıyor

Dilerim bir sonraki rüzgâr beni yeniden yanına götürür

[Kapanış]

O bahar renklerini yol çantamda saklıyorum

Nereye gidersem gideyim evimin yönünü bilirim