Bahar Şehrinde Uçuşan Çiçekler

[Giriş]

[Kıta 1]

Baharın son günlerinde Chang'an şehri

Çiçek yaprakları rengârenk bir kum sağanağı gibi

Hiçbir sokak bundan kaçamıyor

En ücra sokağın ağzına bile tül örtülmüş

Saray kanalının kıyısındaki söğütler

Doğu rüzgârıyla tekrar tekrar güneye bastırılıyor

[Nakarat Öncesi]

Soğuk Yemek Bayramı'nda her evde ateş yakmak yasak

Ocakta yalnızca geçen yıldan kalma kül artıkları var

[Nakarat]

春城无处不飞花 — Bahara bürünmüş şehirde çiçeklerin uçuşmadığı tek yer yok

寒食东风御柳斜 — Soğuk Yemek Bayramı'nda doğu rüzgârı sarayın söğütlerini eğiyor

Gün batımında Han sarayında, dağıtılıp armağan edilecek mumlar yakılıyor

İnce duman beş nüfuzlu beyin evlerine dağılıyor

Sıradan sokaklarda soğuk tencereler, sönük ocaklar, kara kiremitler

Duman, özellikle görkemli konakların üzerine konmayı seçiyor

[Kıta 2]

Gündüz vakti Chang'an sessiz sakin

Ocak dumanı bile tatile çıkmış

Çocuklar soğuk pirinç toplarını kemiriyor

Yaşlı biri bir kâse soğumuş çay uzatıyor

Gökyüzü karış karış kararıyor

Öyle kararıyor ki yalnızca yıldızlar göz kırpıyor

[Nakarat Öncesi]

İşte tam o sırada

Saraydan bir gürültü yükseldi

[Nakarat]

春城无处不飞花 — Bahara bürünmüş şehirde çiçeklerin uçuşmadığı tek yer yok

寒食东风御柳斜 — Soğuk Yemek Bayramı'nda doğu rüzgârı sarayın söğütlerini eğiyor

Gün batımında Han sarayında, dağıtılıp armağan edilecek mumlar yakılıyor

İnce duman beş nüfuzlu beyin evlerine dağılıyor

Sıradan sokaklarda soğuk tencereler, sönük ocaklar, kara kiremitler

Duman, özellikle görkemli konakların üzerine konmayı seçiyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Bir atlı kafilesi Han sarayından çıktı

Mum ışığı ipek fenerde akşam kızıllığı gibi yayılıyor

Mumlar, imparatorun bağışladığı ateş

Soğuk Yemek Bayramı gecesindeki tek parıltı

Yol boyunca üflemeli çalgılar ve davullar çalınıyor

Çocuklar alayın peşinden koşup yakalamak için ellerini uzatıyor

[Köprü]

Alay görkemli kapının önünde duruyor

Al kapıların ardından resmî bir dille teşekkürler duyuluyor

Mumlar birer birer içeri gönderiliyor

Mum dumanı tel tel tavan kirişlerine tırmanıyor

Beş beyin konaklarında gece gündüz gibi aydınlık

Alçak evlerin pencereleri hâlâ kapkara

Aynı bahar şehri

Yarısı ışıl ışıl, yarısı kapkara

[Kıta 4]

Çiçekler bunlara hiç aldırmaz

Yine aydınlığa da karanlığa da saçılır

Rüzgâr da bunlara aldırmıyor

Saray söğütlerine de eser, çitlere de

Gün ağardıktan sonra

Soğumuş ocak yeniden tutuşur, yemek dumanı yine kıvrılarak yola çıkar

[Son Nakarat]

春城无处不飞花 — Bahara bürünmüş şehirde çiçeklerin uçuşmadığı tek yer yok

寒食东风御柳斜 — Soğuk Yemek Bayramı'nda doğu rüzgârı sarayın söğütlerini eğiyor

Gün batımında Han sarayında, dağıtılıp armağan edilecek mumlar yakılıyor

İnce duman beş nüfuzlu beyin evlerine dağılıyor

Sıradan sokaklarda soğuk tencereler, sönük ocaklar, kara kiremitler

Duman, özellikle görkemli konakların üzerine konmayı seçiyor

[Kapanış]

Beş beyin konaklarından yükselen duman dağıldı

Bahar rüzgârının gözünde, kırmızı konak kapısıyla çalı kapı birdir