Dong Da’ya Veda Üzerine İki Şiir
Tang Hanedanı・Gao Shi
Tang Hanedanı・Gao Shi
千里黄云白日曛,北风吹雁雪纷纷。(Bin li boyunca sarı bulutlar, gün ışığı solgun; kuzey rüzgârı yaban kazlarını sürer, kar lapa lapa yağar.)
莫愁前路无知己,天下谁人不识君。 Önündeki yolda seni anlayan dost bulamam diye kaygılanma; dünyada seni tanımayan kim var?
Altı uçuş tüyüm savrulurken kendi hâlime acırım,başkent Luoyang’dan ayrılalı on yılı aşkın zaman oldu。
Bir erkeğin yoksulluğu ve düşük mevkii üzerinde durmaya değmez belki, ama bugün buluştuk, şarap alacak paramız yok.
Animasyon içeriği Çince özgün hâliyle korunmuştur.
Animasyon hazır.
Birincisi:Engin gökle yer sarımsı karanlık bulutlarla örtülmüş, güneş de solgun görünüyor; kuzey rüzgârı yaban kazlarını sürüklüyor, kar taneleri durmadan dökülüyor. Önündeki yolda seni anlayan bir dost bulamamaktan kaygılanma; dünyada senin yeteneğini ve ününü bilmeyen kim var?
İkincisi: Kanat çırpıp oradan oraya sürüklenen bir kuş gibi, ben de kendi hâlime üzülüyorum; başkent Luoyang'dan ayrılalı on yılı geçti. Er kişi yoksulluk ve aşağı konum içinde olsa da bu yüzden iradesini yitirmemeli, ama bugün seninle buluştuğumda şarap sunacak param bile yok.
董大: Genellikle ünlü qin ustası Dong Tinglan olduğu kabul edilir;“大”, ailedeki yaş sırasını belirtir. 曛(xūn): Güneş ışığının kararması. 知己: İnsanı anlayan ve değerini bilen kişi.
六翮(hé):Kuş kanadındaki başlıca telekler; burada uçan kuşları temsil eder ve gurbette savrulmayı simgeler. 京洛:Chang’an ve Luoyang; genel olarak başkenti de ifade eder.
未足:Bunun insanı incitmeye, üzmeye yetmemesi anlamındadır; yoksulluğun henüz yeterli olmadığını söylemez. İki şiirden biri güçlü ve atılgan, öteki kendine acıyan bir tondadır; birlikte okunmaları uygundur.
Eser rehberi:Gao Shi,Dong Da'dan ayrılırken yedi karakterli dizelerden oluşan iki dörtlük bırakmıştır。Bu sayfa,yaygın biçimde dilden dile aktarılan teselli şiiriyle kendi yoksulluğunu anlattığı ikinci şiiri birlikte içerir,ikincisi ilkinin yiğitçe tavrına daha somut bir yaşam arka planı kazandırır。
İlk şiirin ilk yarısında rüzgâr ve kar çevreyi kuşatır, ikinci yarıysa birden aydınlanır. Dostunun yeteneğine duyulan güven, güçlü teselliyi destekler; dondurucu arka plan sözlerin sıcaklığını daha da artırır.
İkinci şiir, savrulup durmanın ve içki alacak parasızlığın sıkıntısını kabul eder; dostluğu tasasız bir mutluluk gibi sunmaz. İkisi birlikte okunduğunda, yiğitçe bir ruhun işlerin yolunda gitmesi anlamına gelmediği, güçlükler içinde de dosta güç vermeye çalışmak olduğu görülür.
Şiirden hikâyeye adım at
Yoğun kar yolları kapatmıştı. Qin ustası Yan Chuan, teli eksik çalgısını rehinci dükkânından sırtında çıkardı; üzerinde yarım çörek alacak para bile yoktu. Eski dostu Lu Zhao artık müzik yöneticisiydi; canını kefil koyup onu yeniden kış ziyafetinde çalması için önermeye hazırdı. Ne var ki tavsiye belgesinde bir koşul yazıyordu: Yalnızca ona ün kazandıran eski parçayı çalabilir, diğer adı bir daha anamazdı. Odanın içindeki soba sıcacıktı, revaktaki çocuksa hâlâ o parçanın ritmini öğreniyordu.
Okumaya başlaYapay zekâ desteğiyle oluşturuldu · Kişiler ve olaylar kurgusaldır