王孙自可留 — Soylu Yolcu Pekâlâ Kalabilir

[Giriş]

[Kıta 1]

Bir yağmur az önce dindi

Bütün dağ, yıkanıp duru bir güzelliğe kavuştu

Hava biraz daha serinledi

Akşam rüzgârı bir esince, sonbahar başını gösterdi

Dağ patikasında yürürken

Ağır ağır atılan her adım bir keyif

[Nakarat Öncesi]

Başımı kaldırdım ay doğmuş

Başımı eğince duyuyorum，pınarın dingin akışını

[Nakarat]

空山新雨后，天气晚来秋 — Issız dağda taze yağmurun ardından, akşam havası sonbaharı getirir

明月松间照，清泉石上流 — Parlak ay çamların arasından ışır, berrak pınar taşların üzerinden akar

竹喧归浣女，莲动下渔舟 — Bambulardaki şamata çamaşırcı kadınların dönüşünü bildirir, nilüferler kıpırdar balıkçı teknesi aşağı süzülürken

随意春芳歇，王孙自可留 — Varsın baharın çiçekleri solsun, soylu delikanlı burada kalabilir

Baharın çiçekleri solacaksa, bırak özgürce solsun

Dağlardaki sonbahar, beklemeye değer

[Kıta 2]

Ay ışığı çam iğnelerinin arasından geçiyor

Tel tel, düşüp orada kalıyor

Duru pınar taşların çevresinde dolanıyor

Taşı usul usul yumuşatıyor

Suyun sesiyle ay ışığı kendi işleriyle meşgul

Ne çekişelim ne kapışalım, ne de ayrılalım

[Nakarat Öncesi]

Birden bambu koruluğu şen seslerle doluyor

Çamaşır yıkayan kızların, gülüşleri ve sohbetleri dinmiyor

[Nakarat]

空山新雨后，天气晚来秋 — Issız dağda taze yağmurun ardından, akşam havası sonbaharı getirir

明月松间照，清泉石上流 — Parlak ay çamların arasından ışır, berrak pınar taşların üzerinden akar

竹喧归浣女，莲动下渔舟 — Bambulardaki şamata çamaşırcı kadınların dönüşünü bildirir, nilüferler kıpırdar balıkçı teknesi aşağı süzülürken

随意春芳歇，王孙自可留 — Varsın baharın çiçekleri solsun, soylu delikanlı burada kalabilir

Baharın çiçekleri solacaksa, bırak özgürce solsun

Dağlardaki sonbahar, beklemeye değer

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Lotus yaprakları ansızın kıpırdadı

Bir balıkçı teknesiymiş, usulca aşağı akıntıya süzülen

Teknenin başında yaşlı bir balıkçı oturuyor

Küreklerin hafif sesi, beyaz martıları ürkütüp havalandırıyor

Kıyıda ocak dumanları yükseldi

Ocak dumanının kokusu，tarlaları aşıp yayılıyor

[Köprü]

Kimileri bahar çiçeklerinin peşinden gitmeyi sever

Mevsim mevsim o göz alıcı güzelliklerin peşinden koşar

Bense durmak istiyorum

Sonbahar dağlarında, küçük bir ev kurayım

Bahar çiçekleri solacaksa solsun

Güzün ışığı tam kıvamında, başka ne aramalı

Soylu delikanlının da artık gitmesine gerek yok

Bu sonbahar dağıyla, eski dost olalım

[Kıta 4]

Gece yavaşça kapanıyor

Dağ, gürültüyü usulca alıp saklıyor

Çamaşırcı kadın evine döndü

Balıkçı teknesi iskelede demirli

Ben hâlâ pınarın başında oturuyorum

Onun şarkısını dinledim, çok ama çok uzun süre

[Son Nakarat]

空山新雨后，天气晚来秋 — Issız dağda taze yağmurun ardından, akşam havası sonbaharı getirir

明月松间照，清泉石上流 — Parlak ay çamların arasından ışır, berrak pınar taşların üzerinden akar

竹喧归浣女，莲动下渔舟 — Bambulardaki şamata çamaşırcı kadınların dönüşünü bildirir, nilüferler kıpırdar balıkçı teknesi aşağı süzülürken

随意春芳歇，王孙自可留 — Varsın baharın çiçekleri solsun, soylu delikanlı burada kalabilir

Baharın çiçekleri solacaksa, bırak özgürce solsun

Dağlardaki sonbahar, beklemeye değer

[Kapanış]

Yarın gece de ay var

Böyle günler，ne kadar olsa yetmez