Söğüdün Gönlü Batıya Eğilir

[Giriş]

[Kıta 1]

Daha gün ağarırken kuşlar ötmeye başladı

Ötüşler seyrek seyrek pek de ahenkli değil

Bahar neredeyse bitmek üzere

Sürüden geri kalan birkaçı，özlemle ötüyor

Yatakta bir süre dinledim

Ben de kendimi bırakıp onlarla bir süre ağladım

[Nakarat Öncesi]

Kalkıp perdeyi açıyorum

Gözümün önünde yalnız otlar var, fazlasıyla gür büyümüş

[Nakarat]

Doğu rüzgârı ara sıra avluya esiyor

“杨柳千条尽向西” — Söğüdün binlerce dalı hep batıya yönelmiş

朝日残莺伴妾啼 — Sabah güneşinde kalan son sarıasmalar ağlayışıma eşlik ediyor

开帘只见草萋萋 — Perdeyi açınca yalnız gür otları görüyorum

Hepsi birden aynı izi gösteriyor

Yalnız ben hâlâ aynı yerde duruyorum

[Kıta 2]

Otların yeşilliği uçsuz bucaksız

Seçilemeyen ufka dek serilip gidiyor

Biri bana söylemişti

Otlar ne kadar azgın büyürse，gurbetteki de dönüş vaktini o kadar hatırlamalı

Ama otlar tekrar tekrar yeşerdi

Hatırlanması gereken kişiden haber yok

[Nakarat Öncesi]

İçeri dönüp oturuyorum

İçimde otlar bitmişçesine huzursuz ve bıkkınım

[Nakarat]

Doğu rüzgârı ara sıra avluya esiyor

“杨柳千条尽向西” — Söğüdün binlerce dalı hep batıya yönelmiş

朝日残莺伴妾啼 — Sabah güneşinde kalan son sarıasmalar ağlayışıma eşlik ediyor

开帘只见草萋萋 — Perdeyi açınca yalnız gür otları görüyorum

Hepsi birden aynı izi gösteriyor

Yalnız ben hâlâ aynı yerde duruyorum

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Doğu rüzgârı yine avluya girdi

Dalga dalga, haber getirmeye gelir gibi

Doğudan geldiği için ona soruyorum

Batıya giden atların nal izlerini görmüş mü

Rüzgâr hiçbir şey söylemiyor

Yalnızca söğüt dallarını batıya uzatıp duruyor

[Köprü]

Binlerce söğüt dalı hep birlikte batıya yöneliyor

Sözleşmiş gibi, hiçbiri eksik değil

Onlar ne bilir ki

Benim yerime onu özlemeye ne hakları var

Ama sövüp saydıktan sonra yine pişman oluyorum

Eğiliyorlar, sanki batıya ellerini kavuşturup selam veriyorlar

Neyse, bırak bildiklerini yapsınlar

Söğüt bile ona benden yakın, hiç adil değil

[Kıta 4]

Akşamüstü rüzgâr biraz hafifledi

Batıya dönük duruşu hiç değişmedi

Ben de onun gibi batıya bakıyorum

Alacakaranlık uzak dağları silene dek bakıyorum

Sen de batıya bakıyorsan

Söğüt dallarını, sana uzattığım kollarım say

[Son Nakarat]

Doğu rüzgârı ara sıra avluya esiyor

“杨柳千条尽向西” — Söğüdün binlerce dalı hep batıya yönelmiş

朝日残莺伴妾啼 — Sabah güneşinde kalan son sarıasmalar ağlayışıma eşlik ediyor

开帘只见草萋萋 — Perdeyi açınca yalnız gür otları görüyorum

Hepsi birden aynı izi gösteriyor

Yalnız ben hâlâ aynı yerde duruyorum

[Kapanış]

Yarın doğu rüzgârı yine gelecek

Söğüt hâlâ batıya eğiliyor，ben hâlâ seni bekliyorum