Bahar suları her yerde göletleri ve bataklıkları doldurur，yaz bulutları üst üste yığılıp nice tuhaf dağ zirvesi oluşturur。Sonbahar ayı parlak ışığını saçar，kış dağlarındaki yeşil çamlar soğukta özellikle güzel görünür。

四时: İlkbahar, yaz, sonbahar ve kış olmak üzere dört mevsim. 四泽: Dört yandaki sulak alanlar. 奇峰: Yaz bulutlarının biçimini dağ zirvelerine benzetir. 扬: Yaymak. 晖: Işıltı.

秀：zarifçe yükselmek，güzelliğini göstermek。寒松：bu sayfada kullanılan ifade，başka bir nüshada“孤松”（yalnız çam）geçer。

Yazarlık atfı tartışmalıdır：Bu şiir bir zamanlar Tao Yuanming’in derlemesine alınmıştır，Song döneminden Xu Yi，《许彦周诗话》eserinde bunun Gu Changkang’ın，yani Gu Kaizhi’nin şiiri olduğunu，Tao’nun derlemesine yanlışlıkla girdiğini savunur。Bu sayfa eski atfı korurken Gu Kaizhi görüşünü de belirtir，yalnızca bir derlemeye alınmış olmasına bakılarak yazarı kesinleştirilemez。

Okuma rehberi: Beş karakterli dizelerden oluşan bu kısa şiir, dört dizede dört mevsimin manzarasını özetler. Eser hem Tao Yuanming’e hem Gu Kaizhi’ye atfedilmiştir; sunduğu görüntüleri okumak için önce tek bir yazarda karar kılmak gerekmez. Burada sayfadaki “寒松”, yani soğuktaki çamlar ifadesini içeren metin esas alınmıştır.

Her dize yalnız en ayırt edici manzarayı seçer: Bahar sularının doluluğu, yaz bulutlarının olağanüstülüğü, sonbahar ayının parlaklığı, kış çamlarının zarafeti. Böylece dört mevsim hem birbirinden ayrılır hem de canlılığını ve güzelliğini korur.

Yaz bulutları dağ zirvelerine benzer, ardından kış sırtları gerçek dağlarla bu imgeyi sürdürür; düşsel olanla gerçek arasında ince bir karşılık vardır. Şiir boyunca duygusal yorum yapılmaz; dört yalın görüntü, mevsimlerin tam döngüsünü kendiliğinden oluşturur.