Sis köşkleri gizler，ay ışığı geçidi puslandırır；göz alabildiğine baksam da Taoyuan gibi bir sığınak bulamam。Bir handa yalnız yaşayıp bahar soğuğuna kapanmaya nasıl dayanılır，üstelik guguk kuşunun sesleri arasında güneş de yavaş yavaş batar。

Ulak erik çiçeği gibi selamlar getirir，mektuplar uzaktakilerin haberini iletir；bu haberler tersine sayısız kat ayrılık acısı biriktirir。Chen Irmağı zaten Chen Dağı'nı güzelce dolanarak akarken，kimin için buradan ayrılıp Xiao ve Xiang'a yönelmek zorundadır？

郴（chēn）州：Bugünkü Hunan'daki Chenzhou. 津渡：Nehir geçidi, iskele. 桃源：Tao Yuanming'in Şeftali Çiçeği Pınarı Kaydı'ndaki ideal dünya; burada bedenin ve ruhun huzur bulacağı bir sığınağı temsil eder.

可堪: Nasıl dayanılır? 孤馆: Kişinin yalnız konakladığı han. 杜鹃: Guguk kuşu; ötüşü, klasik Çin şiirinde sık sık yuvaya dönme özlemini uyandırır.

驿寄梅花：Lu Kai'nin dostuna erik çiçeği göndermesi anlatısına gönderme yapar. 鱼传尺素：Balığın karnında mektup saklanması gibi mektupla ilgili anlatılara gönderme yapar. 尺素：Kısa mektup. 砌：Kat kat yığılmak.

幸自: Zaten, aslında. 潇湘: Xiao ve Xiang ırmakları çevresi. “为谁” (kimin için) sorusu ırmağa yöneltilir; memleketten ayrılıp uzaklara sürülmenin duygularını taşır.

Eseri okuma kılavuzu：Qin Guan, Chenzhou'ya sürgün edildiği sırada bu gurbet şiirini yazmıştır. Kaybolmuşluk duygusu veren manzaralardan mektuplara ve ırmak suyuna uzanan eser, her yerde sığınılacak bir yer bulamama hissi çevresinde gelişir. Bu çeviri ve açıklamalar, sayfada mevcut özgün metin esas alınarak düzenlenmiştir.

“失”, “迷”, “无寻处”, yani kaybolma, belirsizleşme ve bulunacak yer kalmaması art arda ilerler; ilk bölüm sıradan bir sis ve ay manzarası değil, tanıdık işaretlerin bile güvenilmez hâle gelişidir. Issız handaki “闭”, yani kapanma, dışarıdaki eğik güneşle guguk kuşuna katılarak yardımsız kapalı kalma atmosferi yaratır.

Mektup insanı avutabilecekken uzaklık gerçeğini yeniden getirir; böylece ayrılık acısı tersine “砌” (üst üste örmek) ile daha da yükselir. Sonda kendine değil ırmağa soru yöneltilir; görünüşte mantıksız olan bu soru, aslında kişinin denetleyemediği savruluşu göz önündeki manzaraya aktarır ve geride özellikle uzun bir yankı bırakır.