Açık havada Batı Gölü’nün dalgaları ışıldar，manzarası tam güzelliğindedir；yağmur başladığında uzak dağlar su sisi içinde bulanıklaşır，bu da başka bir harikadır。

Batı Gölü'nü güzel Xi Shi'ye benzetmek istesek, ister hafif ister gösterişli makyaj yapsın, her hâli ona çok yakışır, güzel görünür.

饮湖上：Gölde şarap içmek. 初晴后雨：Önce havanın açık olması, sonra yağmur yağması. Bu şiir, Su Shi'nin iki şiirlik dizisinin ikincisidir.

潋滟：Su dalgalarının parıldayıp birbirini yansıtarak ışıldaması. 方：Tam, tam da. 晴方好：Güneşli günde gölün ışığı tam da güzeldir.

空蒙：sisli yağmur içinde belirsizce görünme hâli，aktarılan metinlerde空濛olarak da yazılır。亦：de，da。奇：harikulade，kendine özgü bir güzelliği olan。

欲把: Karşılaştırmak için almak istemek. Vikikaynak'taki 《千家诗》 (Bin Ailenin Şiirleri) üçüncü cildinde burada 若把 yazılıdır; bu maddede, doğrulanmış başka bir eğitim metnindeki 欲把 kullanılmıştır, anlamları benzerdir.

西子: İlkbahar ve Sonbahar döneminde Yue devletinin güzeli Xi Shi. Burada güzel bir kadınla benzetme yapılır; Xi Shi’nin bizzat Batı Gölü’nü gezdiği kaydedilmez.

淡妆浓抹：hafif veya koyu makyaj，göl ve dağların açık ve yağmurlu havadaki farklı güzelliklerini betimleyen bir benzetmedir。总相宜：her durumda yakışmak，uygun olmak。

Okuma rehberi：Bu şiiri okurken önce havanın göle ve dağlara bakışı nasıl değiştirdiğine dikkat edilebilir. Açık havada dalgaların parıltısı belirgindir, yağmurda uzaktaki dağlar puslanır; ikisi, güzelliğin tek ölçütü olmak için yarışmaz. Şiirin ikinci yarısında Xi Shi’nin farklı süslenişleri bir benzetmeye dönüşür ve göz önündeki değişim canlı bir estetik yargıya çevrilir; övülen, güzel bir kadının göl gezintisine dair bir hikâye değil, Batı Gölü’nün doğal zarafetidir.

Başlangıçta suyun parıltısı göz önüne getirilir; “潋滟” sözcüğü küçük ve kesintisiz ışıldamalar hissi verir. İkinci dize bakışı dağlara çevirir; “空蒙” ise hatları belirginlikten belli belirsizliğe taşır. Biri ışıkta görünür olur, diğeri yağmur ve sis içinde gizlenir. Açık ve yağmurlu hava arasındaki fark, başlığın bildirdiği bir hava değişiminden öte, gözle görülen iki ayrı mekân dokusuna dönüşür. “方好” ve “亦奇”, yani tam da güzel ve yine de olağanüstü ifadelerinin ikisi de olumludur; sonraki dize öncekini geçersiz kılmaz, bakan kişi de yağmur yüzünden hevesini yitirmez.

Xi Shi'ye geçildiğinde benzetme, nesneleri tek tek eşleştirip bir dağın mutlaka kaş, bir suyun mutlaka göz olduğunu ileri sürmez. Yakaladığı şey, süsü ne olursa olsun güzel kalan bütünsel zarafettir; böylece Batı Gölü tek bir anın ve manzaranın ötesine açılır. Sade ve yoğun makyaj karşı karşıya gelirken, 总, yani “her durumda”, sözcüğü bu iki ucu da kapsar; son dize böylece hem canlı hem engin olur. Okur, duru yağmur manzarasını ve parlak güneşi farklı makyajlarla ilişkilendirebilir, ama her hava durumuna değişmez bir makyaj biçimi atamak zorunda değildir. Şiirin inceliği, değişimin bir kusur olmamasında ve beğeninin de değişimle yenilenebilmesindedir; bu duygu, uzun bir açıklama eklenmeden, gölden ve dağlardan kendiliğinden doğar.