Irmak Adacığında Baharın Sonu

[Giriş]

[Kıta 1]

Bahar bitmek üzere

Su halkaları kat kat uzaklara çekiliyor

Ah, kıyıdaki söğüt dalları

Birini kalmaya çağırır gibi suyu özlemle okşuyor

Onlar da biliyor olmalı

Biri kıyıda beklemekten sararıp solmuş

[Nakarat Öncesi]

Köy yapayalnız

Ama güzel kokulu otlar bütün dağı gürce kaplıyor

[Nakarat]

Sisli sular uçsuz bucaksız, söğüt dalları alçakta salınıyor

Issız köyün güzel kokulu otları göğün ucuna dek uzanıyor

Eğilen güneşin ışığında kayısı çiçekleri savruluyor

Jiangnan'da bahar bitiyor, ayrı düşenlerin yüreği paramparça

Su bitkilerinin çiçekleri küçük adacığın çevresini çoktan kapladı

Oysa beklenen kişi hâlâ dönmedi

[Kıta 2]

Kayısı çiçeklerinin açışı sona yaklaştı

Bir rüzgâr esince küme küme toplanıyorlar

Çiçek yaprakları nehre düşüyor

Bir iç çekişten bile hafif düşüyorlar

Suyun üstündeki çiçekleri sayıyorum

Saya saya hava kararıyor

[Nakarat Öncesi]

Batan güneş gölgeyi uzatıyor

Neredeyse karşı kıyının sazlarına erişecek kadar uzamış

[Nakarat]

Sisli sular uçsuz bucaksız, söğüt dalları alçakta salınıyor

Issız köyün güzel kokulu otları göğün ucuna dek uzanıyor

Eğilen güneşin ışığında kayısı çiçekleri savruluyor

Jiangnan'da bahar bitiyor, ayrı düşenlerin yüreği paramparça

Su bitkilerinin çiçekleri küçük adacığın çevresini çoktan kapladı

Oysa beklenen kişi hâlâ dönmedi

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Bahar gideceğim dedi mi gidiveriyor

Bir veda sözü söylemeye bile üşeniyor

Ayrılanlar içten içe bilir

Yine gelecek yılın bahar sularına dek boşuna beklenecek

Su otları kum adasını yemyeşil kaplamış

Öyle yeşil ki insanın içini kül rengine boyuyor

[Köprü]

İnsanın bağırsakları gerçekten kopar mı

Nasıl olsa her gün içim tatsız

Yemek iki kişilik pişirildi

Kâselerle çubuklar hep iki kişilik diziliyor

Kapının önündeki mavi gri taş döşeme

Yıllar yılı yol gözlemekten, parlayana dek aşındı

Tekneler geldi，bir sefer daha，bir sefer daha

Kayıkçı başını sallar, içimdeki keder büyür

[Kıta 4]

Gelecek yıl bahar yine gelecek

Söğütler yine usulca salınır, dalgalar yine hafifçe iter

Yalnız kum adasındaki su otları

Bir yıl daha yeşillenecek

Kayısı çiçekleri gelecek yıl yine açar

Umarım o zaman, gün batımını birlikte izleyecek biri olur

[Son Nakarat]

Sisli sular uçsuz bucaksız, söğüt dalları alçakta salınıyor

Issız köyün güzel kokulu otları göğün ucuna dek uzanıyor

Eğilen güneşin ışığında kayısı çiçekleri savruluyor

Jiangnan'da bahar bitiyor, ayrı düşenlerin yüreği paramparça

Su bitkilerinin çiçekleri küçük adacığın çevresini çoktan kapladı

Oysa beklenen kişi hâlâ dönmedi

[Kapanış]

Ufuktaki son kızıllık

Alacakaranlık her yanı sardı, yalnız söğüt tellerinin kaşları kaldı