Baling'in Binlerce Ağacı

[Giriş]

[Kıta 1]

Ben bir söğüt ağacıyım

Su kıyısında yaşar, zenginliğe ve makama özenmem

Baharın kendini kanıtlamak için çiçek açması gerekmez

Sarıasma bir ötünce，baharın tadı gelir

Şeftali ve erik çiçekleri coşkuyla açmış

Ne kıskanırım ne de şenliğe katılırım

[Nakarat Öncesi]

Şeftali ve erik çiçekleri sadeliğimle alay ediyor

Sadeliğimde haklı ve başım dikim, utanmıyorum

[Nakarat]

自与莺为地，不教花作媒 — Sarıasmaya kendiliğinden yer açar, çiçekleri aracı kılmaz

İnce yağmurda kopar, hafif rüzgârda uçuşur

Sıradan bir yol perdesini okşamayı yeğlerim, Tongque Terası'nın ihtişamına bulaşmam

Baling'in binlerce ağacı, uğurlama sırasına dizilmiş

Bir dal koparıp yolcuya ver, tez dön de

Rüzgâr binlerce kez biçiyor, kaşlar ve gözler usulca eğiliyor

[Kıta 2]

Ne kadar ince olabilirim

Bir bahar yağmuru，beni gözyaşı dökecek kadar eğiyor

Hafiflediğimde ne kadar da hafifim

Rüzgâr gelince, kendimi onun esintisine bırakıyorum

Rüzgâr en iyi terzidir

Bana su yüzüne kadar sarkan kaşlardan bir giysi biçiyor

[Nakarat Öncesi]

Uğurladığım insanlar giderek çoğalıyor

Dallar neredeyse şarap kadehine değecek kadar alçalmış

[Nakarat]

自与莺为地，不教花作媒 — Sarıasmaya kendiliğinden yer açar, çiçekleri aracı kılmaz

İnce yağmurda kopar, hafif rüzgârda uçuşur

Sıradan bir yol perdesini okşamayı yeğlerim, Tongque Terası'nın ihtişamına bulaşmam

Baling'in binlerce ağacı, uğurlama sırasına dizilmiş

Bir dal koparıp yolcuya ver, tez dön de

Rüzgâr binlerce kez biçiyor, kaşlar ve gözler usulca eğiliyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Zenginler ipek brokardan perde yapıyor

Usulca okşarım, ona teselli olsun diye

Tunç Serçe Terası denen o yüksek yer

Onun güzelliğini örtmeye hiç hevesim yok

Yükseklerdeki rüzgâr soğuk ve sert

Alçak duvarın dibinde, güneşte ısınan yorganın başında bekleyerek

[Köprü]

Baling yolu bin yıldır yürünüyor

Bin yıllık nal sesleri hep hüzne yöneliyor

Uzak yola çıkana bir söğüt dalı kır

Söğüt dalları üzengiye dolanıyor, gönle dolanıyor

Uğurlayanlar sıra sıra durmuş

Gölgeler güneşin altında，uzayıp griye dönüştü

Akşam oldu, uğurlayanların hepsi geri dönmeli

Yalnız söğütler kalıyor, oldukları yerde pişmanlık duymadan

[Kıta 4]

Evlerine döndüler

Yol boşaldı, söğüt gölgeleri koyu ve karanlık uzandı

Uğurlarken aktaramadığım bütün özlemimi

Akıntıyla birlikte Ba Irmağı'nın sularına emanet ettim

Gelecek yıl bahar rüzgârı eser esmez

Yine yemyeşil olurum, üzerimde en küçük bir solgunluk kalmaz

[Son Nakarat]

自与莺为地，不教花作媒 — Sarıasmaya kendiliğinden yer açar, çiçekleri aracı kılmaz

İnce yağmurda kopar, hafif rüzgârda uçuşur

Sıradan bir yol perdesini okşamayı yeğlerim, Tongque Terası'nın ihtişamına bulaşmam

Baling'in binlerce ağacı, uğurlama sırasına dizilmiş

Bir dal koparıp yolcuya ver, tez dön de

Rüzgâr binlerce kez biçiyor, kaşlar ve gözler usulca eğiliyor

[Kapanış]

Yarın güneş yine her zamanki gibi doğacak

Baling'in söğütleri yine uyumuyor