Usul Usul Süzülen Güz Işığı

[Giriş]

[Kıta 1]

Sonbahar ağır ağır ilerler

Sessiz sedasız ama adımını da durdurmadan

Basamaklardaki kızıl yapraklar

Sayısız yaprak bütün basamakları kaplamış

Onları birer birer sayıyorum

Hava akşama yenik düşene dek sayıyorum

[Nakarat Öncesi]

Takvim dokuzuncu ayın dokuzuna geliyor

Yine yüksek yerlere çıkma geleneğinin zamanı geldi

[Nakarat]

Yavaşça süzülen sonbahar ışığı tutulamıyor

Kızıl yaprakların basamakları kapladığı gün batımı

Yine Çifte Dokuz Bayramı'nda yükseklere çıkılan yerdeyim

Kızılcık kokusu yol boyunca döküldü

Mor kasımpatıların kokusu avluyu ve kapıları dolduruyor

Akşam sisiyle ince yağmur dönüş yolunu belirsizleştirdi

[Kıta 2]

Köşkün korkuluğuna yaslanıp uzaklara bakıyorum

Rüzgâr baştan başa, evodia ve kasımpatı kokulu bir pusla dolu

Evvelki yıl bu vakitler

Yükseğe çıkanlar hâlâ bir kafile

Şimdiyse tek başıma geliyorum

Dağı baştan başa kaplayan manzaraya tek başıma bakıyorum

[Nakarat Öncesi]

Bu yıl da aynı gün geldi

Yanım öyle boş ki sanki perde inmiş

[Nakarat]

Yavaşça süzülen sonbahar ışığı tutulamıyor

Kızıl yaprakların basamakları kapladığı gün batımı

Yine Çifte Dokuz Bayramı'nda yükseklere çıkılan yerdeyim

Kızılcık kokusu yol boyunca döküldü

Mor kasımpatıların kokusu avluyu ve kapıları dolduruyor

Akşam sisiyle ince yağmur dönüş yolunu belirsizleştirdi

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Akşamüstü ince bir yağmur başladı

Duman avluyu belirsizliğe sarıyor

Mor kasımpatılar yağmurda açıyor

Ne güzel açarsa açsın kimse durup bakmaz

O kişinin vaktiyle seyrettiği çiçekler

Şimdi biraz yalnız ve kederli açıyor

[Köprü]

Yeni gelen yaban kazları bir sıra güneye uçuyor

Uyumlu ötüşleri sanki ağlıyor

Sesi soğuk havada boğuluyor

Öyle üşümüş, öyle sıkışmış ötüyorlar

Geçen yıl da böyle ötüyorlardı

Her yıl aynı iç burkan kederle ötüyorlar

Meğer keder ve sitem dediğin şey

Her yıl başka bir çehreye bürünüyor

[Kıta 4]

Tutamadığımı artık tutmaya çalışmayacağım

Bir süre ardından bakmak da bir telafi sayılır

Keder yine aynı keder

İçimdeki burukluk hâlâ aynı yoğunlukta

Yalnız ben yavaş yavaş öğrendim

Onları gönlümdeki eski dolaba asmayı

[Son Nakarat]

Yavaşça süzülen sonbahar ışığı tutulamıyor

Kızıl yaprakların basamakları kapladığı gün batımı

Yine Çifte Dokuz Bayramı'nda yükseklere çıkılan yerdeyim

Kızılcık kokusu yol boyunca döküldü

Mor kasımpatıların kokusu avluyu ve kapıları dolduruyor

Akşam sisiyle ince yağmur dönüş yolunu belirsizleştirdi

[Kapanış]

Seneye Çifte Dokuz Bayramı yine gelecek

Keder hâlâ o tanıdık giysi