Sessizce Doğuya Akış

[Giriş]

[Kıta 1]

Akşamüstü şiddetli yağmur başladı

Yağmur çizgileri keder kadar sık

Sonbaharı yıkayıp tertemiz eder

Tozla bunaltıcı sıcak birlikte yıkanıp gidiyor

Üst katta duran kişi

İçi de beraberinde ürperiyor

[Nakarat Öncesi]

Ayaz rüzgâr dalga dalga sertleşiyor

Geçitler ve ırmaklar öyle ıssız ki giden tekne kalmamış

[Nakarat]

Bir akşam yağmuru yıkayıp duru bir sonbahar çıkardı ortaya

Kızıl çiçekler seyreldi yeşil yapraklar da seyreldi

Ayazlı rüzgâr estikçe sertleşiyor, insanın içine işliyor

Gün batımının son ışığı kulenin tepesinde soğukça duruyor

Yangtze susuyor, yalnız doğuya akıyor

Eve dönüş özlemini su gibi dizginlemek zor

[Kıta 2]

Memleketi özlemiyor değilim

Bu korkuluğa uzun süre yaslanmaya cesaret edemiyorum

Eve dönme özlemi bir kez serbest kalınca

Artık bir daha mümkün olmaz

Memleket gözlerime sığmayacak kadar uzak

Arada sis var, arada sayısız iskele

[Nakarat Öncesi]

Şu yıllar boyunca geçtiğim yerlere sorayım

Hangi durak kalmama değer

[Nakarat]

Bir akşam yağmuru yıkayıp duru bir sonbahar çıkardı ortaya

Kızıl çiçekler seyreldi yeşil yapraklar da seyreldi

Ayazlı rüzgâr estikçe sertleşiyor, insanın içine işliyor

Gün batımının son ışığı kulenin tepesinde soğukça duruyor

Yangtze susuyor, yalnız doğuya akıyor

Eve dönüş özlemini su gibi dizginlemek zor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Onun şimdi süslendiği odada olduğunu düşünüyorum

Günleri sayıp vaktini bekliyor

Ufukta bir tekne göründüğünde

Hepsini benim bindiğim tekne sanarak

Ufuktan ne zaman bir yelken belirse

O her defasında parmak uçlarına yükselip bakar

[Köprü]

Ama o nereden bilsin

Ben de korkuluğa yaslanıp kedere dönüştüm

İki ayrı yerde aynı duygular

Aramızda ırmak suları ve kum adacıkları var

O beni bekliyor ben dönüş günümü

Özlem iki uçta sırayla yürekleri burkar

O da şu anda korkuluğa yaslanıyorsa

Rüzgâr benim yerime, üzülme diyebilir mi

[Kıta 4]

Akşam yağmuru dinip yeniden başlıyor

Zaman salına salına geçiyor

Kendime defalarca sordum

Acıyla oyalanıp kalmanın elbet bir nedeni olmalı

Düşünüp duruyorum, bir tek o var

Yüreğimde kalan son şefkat odur

[Son Nakarat]

Bir akşam yağmuru yıkayıp duru bir sonbahar çıkardı ortaya

Kızıl çiçekler seyreldi yeşil yapraklar da seyreldi

Ayazlı rüzgâr estikçe sertleşiyor, insanın içine işliyor

Gün batımının son ışığı kulenin tepesinde soğukça duruyor

Yangtze susuyor, yalnız doğuya akıyor

Eve dönüş özlemini su gibi dizginlemek zor

[Kapanış]

Son ışık yine korkuluklara tırmanıyor

Akşam yağmuru hâlâ hışır hışır yağıyor, dinmeye yanaşmıyor