Kaynak gözü sessizce ince bir su akıtır, sanki biraz daha fazlasını bırakmaya kıyamaz; ağaç gölgesi suya yansır, sanki güneşli günün yumuşak ışığını sever. Küçük lotus yaprağının sivri ucu daha yeni görünmüştür, ama bir yusufçuk çoktan üzerine konmuştur.

泉眼：Kaynak suyunun çıktığı ağız. 惜：Esirgemek, kıymet vermek; burada kaynak kişileştirilir. 照水：Su yüzeyine yansımak. 晴柔：Açık havanın yumuşak manzarası.

小荷: Yeni çıkmış, henüz bütünüyle açılmamış lotus yaprağı; açmış bir lotus çiçeği değildir. 尖尖角: Kıvrılmış taze yaprağın görünen sivri ucu. 上头: Üzerinde.

Eser rehberi: Yang Wanli, havuz kıyısındaki küçücük ayrıntıları tam bir dünyaya dönüştürür. Kaynak suyu, ağaç gölgesi, taze nilüfer ve yusufçuk sırayla görünür; bunlara yakından ve dikkatle bakmak uygundur. Başlıktaki “小” (küçük) sözcüğü de gözlemin ölçeğinde somutlaşır.

İlk iki dize, “惜” ve “爱”, yani esirgemek ve sevmek sözcükleriyle doğaya şefkatli duygular yükler; böylece durağan manzara ıssız görünmez. Son iki dizeyse büyüme sürecinden bir anı yakalar: Nilüfer yaprağı henüz açılmamışken yusufçuk çoktan gelmiştir.

“才”, henüz, ile “早有”, çoktan var, arasında zarif bir zaman karşılığı kurulur; küçücük değişimler tazelikle dolar. Şiirin görkemli manzaralara ihtiyacı yoktur; gündelik hayata dikkatle bakmak canlılığı bulmaya yeter.