Birincisi: Kuyunun yanındaki Çin şemsiyesi ağacının sonbahar yaprakları çoktan sararmış; inci perde sarılmamış, gece kırağısı sessizce iniyor. Tütsü kafesiyle yeşim yastık bile kederli gözlerde parlaklığını yitirmiş; sarayda uzanırken yalnız Güney Sarayı'nın su saatinden gelen, berrak ve uzayıp giden ses duyuluyor.

İkinci şiir：Yüksek saraydan çamaşır dövme sesleri gelir，gece çoktan ilerlemiştir。Kırağının soğuğu ağırdır，kadın hâlâ hükümdarın giysilerinin soğuğa karşı yeterli olup olmadığını düşünür。Gümüş lamba ve oymalı pencere yanında dikişi bırakmış，yine de dönüp hükümdarın bulunduğu saray şehrine bakar。

Üçüncüsü：Gün ağarıp saray kapıları açılınca süpürgesini alıp görevine başlar; sonra bir süre yuvarlak yelpazesini tutarak yalnız dolaşır. Güzel yüzü, kara karganın tüylerinin rengine bile yetişemez; çünkü karga hiç değilse Zhaoyang Sarayı’nın güneşini üzerinde taşıyarak uçup gelebilir.

Dördüncü şiir：Uzun uzun düşünüyorum, gerçekten de talihsiz biri oldum; hükümdarı rüyamda görüyorum, uyanınca daha da kuşkulanıyorum. Batı Sarayı'nın ışıl ışıl olduğunu görünce orada gece şöleni verildiğini anlıyorum; bir zamanlar katlı geçitlerde onun lütfuna eriştiğim günleri yeniden bütün açıklığıyla hatırlıyorum.

Beşincisi：Changxin Sarayı'nda sonbahar ayı berrak ve aydınlıktır，Zhaoyang Köşkü'nün aşağısından çamaşır dövme sesleri gelir。Bailu Salonu'nda ince otlar belirmiştir，kırmızı ipek perdelerin ardında ise sevgi tükenmez；bir yanda terk edilmişlik，öte yanda sevgi ve lütuf，bu karşıtlık sarayın kırgınlığını derinleştirir。

长信：Han dönemindeki bir sarayın adı; Ban Jieyu'nun gözden düşüp buraya çekilmesi hikâyesiyle ilişkilidir. Tang şiiri, saray kadınlarının durumunu anlatırken Han sarayını kullanır; her dizeyi gerçek saray kayıtlarıyla bir tutmak uygun değildir.

金井：Özenle süslenmiş kuyu. 熏笼：Giysileri kurutmak ve ısınmak için tütsü ya da kor ocağının üzerine konan kafes biçimli araç. 清漏：Su saatinin açıkça duyulan sesi. 夜阑：Gecenin ilerlemiş vakti.

秋砧：sonbaharda çamaşır dövülen taş ve çıkardığı ses。御衣：imparatorun giysileri。青琐：oymalı saray pencereleri ve kapıları。奉帚：süpürge tutarak hizmet etmek，saraydaki mütevazı görevi anlatır。

团扇：Yuvarlak yelpaze; geleneksel saray hüznü şiirlerinde sonbaharda bırakılan yelpaze, gözden düşmeyi simgeler. 昭阳：Han saraylarından birinin adı; burada gözde kişinin yaşadığı yeri temsil eder. 玉颜：Güzel yüz.

复道：Saray yapıları arasında üst üste uzanan ya da yükseltilerek bağlanan geçit. 白露堂：Bailu Salonu adlı saray yapısı. Son şiir, ot bürümüş ıssız saray salonuyla gözdelik içindeki kırmızı ipek cibinliği karşılaştırır.

Bu sayfada yedi karakterli dizelerden oluşan beş dörtlük yer alır; çeviriler özgün metindeki sıraya göre şiirlerle tek tek eşleşir.

Okuma rehberi: Saray sitemini konu alan bu şiir dizisi, Han dönemi sarayları ve Ban Jieyu'yla ilişkili imgeler aracılığıyla gözden düşmüş bir kadının uzun gecelerde, çalışırken, düşten uyanırken ve uzaklara bakarken yaşadıklarını anlatır. Beş şiirin her biri ayrı bir sahne sunar; birlikte, hükümdarın lütfunun eşitsiz dağılımından doğan ruhsal sıkışmışlığı oluştururlar.

Şiirde“怨”（sitem）pek az doğrudan dile getirilir; zamanın çok yavaş geçmesi, eşyaların rengini yitirmesi, rüyadan uyanınca gerçeğe inanamama gibi ayrıntılarda belirir. İkinci şiirde hâlâ imparatorun giysilerinin sıcaklığı düşünülür; böylece kişinin derin sevgisi, gerçekte uğradığı ilgisizlikle çatışır.

Üçüncü şiir yeşim gibi güzel yüzü soğuk kargayla karşılaştırarak aralarındaki büyük güzellik ve çirkinlik farkını tersine çevirir：hükümdara yaklaşabilen kuş imrenilen olur。Alışılmış mantığa aykırı bu karşılaştırma，tam da kişinin durumundaki dengesizliği gösterir。Son şiir de iki sarayı karşılaştırarak kişisel acıyı gözle görülür mekân farklarına yerleştirir。