Weicheng'de sabahın ince yağmuru yoldaki hafif tozu ıslatır，hanın yanındaki söğütler özellikle taze ve yeşil görünür。Lütfen şu bir kadehi daha bitir，batıya Yang Geçidi'nden çıkınca tanıdık dostlara rastlamak zor olacak。

元二：Şairin dostu; kardeşler arasında ikincidir. 使：Elçilik göreviyle gitmek. 安西：Tang döneminde Batı Bölgeleri’ni yöneten Anxi Genel Valiliği. 渭城：Bugünkü Shaanxi eyaletinin Xianyang çevresinde. 朝雨：Sabah yağmuru. 浥（yì）：Nemlendirmek.

客舍: Han, konaklama yeri. 更尽: Bir daha içip bitirmek. 阳关: Batı Bölgeleri’ne açılan eski geçit; bugünkü Gansu’da Dunhuang yakınındadır. “无故人”, yani eski dost yok ifadesi, uzak yolculuğun yalnızlığını vurgular; ileride kesinlikle hiçbir tanıdık bulunmadığı şeklinde mekanik biçimde anlaşılmamalıdır. Şiir sonradan bestelenerek bir veda şarkısı olmuş, 《渭城曲》 (Weicheng Şarkısı) adıyla da anılmıştır.

Eser rehberi: Bu dört dizelik uğurlama şiiri, Weicheng'in yağmur sonrasındaki taze manzarasıyla açılır, ardından yola çıkmadan önce içilen bir kadeh şarapla ayrılmaya kıyamama duygusunu yoğunlaştırır. Sahne çok gündeliktir, içki içmeye çağıran sözler de sıradandır; fakat uzun yolun yalnızlığını kavrayış onları özellikle derin ve kalıcı kılar.

İlk iki dize hemen kederi anlatmaz; duru yağmur, hafif toz ve yeni söğütler, veda sabahını aydınlık ve duyulur kılar. Bu tazelik, ardından gelen uzak yolculukla ince bir karşıtlık oluşturarak şimdiki birlikteliğe verilen değeri daha belirgin hâle getirir.

“更尽”（bir kadeh daha bitirmek）, daha önce de birlikte içildiğini gösterir ve dostun hemen kalkıp gitmesini istemeyen bir bağlılığı da sezdirir. Şair uzun yolculuğu ayrıntılarıyla anlatmaz; yalnızca Yangguan'ın ötesinde “无故人”（eski dost bulunmadığı） sözüyle bitirerek bu kadehe dile gelmemiş bütün kaygı ve özlemi yükler.