Changxin'de Solgun Işık

[Giriş]

[Kıta 1]

Kuyunun yanındaki yapraklar döküldükçe dökülüyor

Uzun revak adımları yalnızlığa dönüştürüp saklıyor

Duvarın ardındaki ışık bütün gece yanmıştı oysa

Ama tek bir ışık demeti bile gerçekten bana yönelmiyor

[Nakarat Öncesi]

Tütsülü ısıtma sepetinin kalan sıcaklığını bağrıma basıyorum

Soğuğun önce beni ele geçirmesine razı olmuyorum

[Nakarat]

Sarayın kuytu odalarının da kendine ait bir şafağı olmalı

Hayat olmak için birinin bakışına ihtiyaç yok

Bu perde uzun zamandır hiç kaldırılmamış olsa da

İçimde hâlâ aydınlanacak bir gökyüzü var

Sarayın kuytu odalarının da kendine ait bir şafağı olmalı

Dilerim suskunların sesi yeniden açıkça duyulur

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Yuvarlak yelpazede hâlâ eski zamanların çiçekleri resmedilmiş

İğne iplik bana eşlik ediyor, pencerenin dışındaki kumları sayarken

Ben de bir zamanlar en genç gözlerimle

Bütün yarınlarımı tek bir cevaba emanet ettim

[Nakarat Öncesi]

Tütsülü ısıtma sepetinin kalan sıcaklığını bağrıma basıyorum

Soğuğun önce beni ele geçirmesine razı olmuyorum

[Nakarat]

Sarayın kuytu odalarının da kendine ait bir şafağı olmalı

Hayat olmak için birinin bakışına ihtiyaç yok

Bu perde uzun zamandır hiç kaldırılmamış olsa da

İçimde hâlâ aydınlanacak bir gökyüzü var

Sarayın kuytu odalarının da kendine ait bir şafağı olmalı

Dilerim suskunların sesi yeniden açıkça duyulur

[Köprü]

Bekleyişin adımı silmesine izin vermem

Yitirişi tek yazgım saymam

Bir şarkı sesi bu kat kat kapıları aşabilirse

Lütfen hatırla, içeride hâlâ gerçek insanlar var

[Son Nakarat]

Sarayın kuytu odalarının da kendine ait bir şafağı olmalı

Hayat olmak için birinin bakışına ihtiyaç yok

Bu perde uzun zamandır hiç kaldırılmamış olsa da

İçimde hâlâ aydınlanacak bir gökyüzü var

Sarayın kuytu odalarının da kendine ait bir şafağı olmalı

Dilerim suskunların sesi yeniden açıkça duyulur

[Kapanış]

Gece nöbetlerinin sesleri sonunda göğün ağardığı saate vardı

Kendim için yeni bir lamba yakıyorum