Kim Bilir Kaç Çiçek Döküldü

[Giriş]

[Kıta 1]

Baharda yorganın içi insanı en çok kendine bağlar

Bir uyumuşum, güneş ağaç tepelerine çıkmış

Beni uyandıran kuşlardı

Ne çalar saat, ne tasa

Bir ses, ardından bir başka ses

Uzakta yakında, tiz pes, tam kararında bir şamata

[Nakarat Öncesi]

Düşün ağırlığı yastığı eğri bıraktı

Sanki düşte de, rüzgârla yağmur savuruyordu

[Nakarat]

春眠不觉晓，处处闻啼鸟 — Bahar uykusunda şafağı fark etmem, her yandan kuş sesleri duyarım

夜来风雨声，花落知多少 (Gece rüzgâr ve yağmur sesi vardı, kim bilir kaç çiçek döküldü)

Kuş dalların ucunda，ses ses ötüyor

Yorganın dışına başımı uzatıp bakınıyorum

Dün geceyi hatırlıyorum, rüzgârla yağmur ne çok gürültü koparmıştı

Çiçeklere içim sızlıyor, yine de kalkıp bakmaya üşeniyorum

[Kıta 2]

Gece yarısı, yarı uykulu

Rüzgârla yağmur, çatıda yarışıyor

Öbür yanıma dönüp yine uyudum

İçimden, gürültü edin bakalım, en önemlisi uyumak dedim

Böylece uyuyakaldım

Rüzgâr ne zaman dindi，hiç bilmiyorum

[Nakarat Öncesi]

Şimdi ortalık iyice aydınlandı

Kuşlar hâlâ ötüyor, bense yataktan çıkıp erken kalkmak istemiyorum

[Nakarat]

春眠不觉晓，处处闻啼鸟 — Bahar uykusunda şafağı fark etmem, her yandan kuş sesleri duyarım

夜来风雨声，花落知多少 (Gece rüzgâr ve yağmur sesi vardı, kim bilir kaç çiçek döküldü)

Kuş dalların ucunda，ses ses ötüyor

Yorganın dışına başımı uzatıp bakınıyorum

Dün geceyi hatırlıyorum, rüzgârla yağmur ne çok gürültü koparmıştı

Çiçeklere içim sızlıyor, yine de kalkıp bakmaya üşeniyorum

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Avludaki çiçekleri hatırlıyorum

Bir geceyi zor geçirdi, durumu kötü mü bilmem

Duvarın köşesindeki o kayısı ağacının çiçekleri

En sık açanlar, ilk önce solar

Kısacık bir an içim sızladı

Öbür yanıma döneyim，uykumu almaya devam edeyim

[Köprü]

Sonunda yataktan kalkmaya kıydım

Kapıyı açtım，bütün avlu sessizdi

Dökülen çiçekler her yeri kapladı

Öyle çok dökülmüş ki sayılamaz, süpürmeye de kıyamam

Ama daha pek çok yeni tomurcuk var

Yeni filizler çıktı, hiç gecikmeden

Baharın ödenmemiş borcu yok

Bir yandan solarken, bir yandan yenileri filizleniyor

[Kıta 4]

Küçük bir tabure çekip oturuyorum

Kuş sesleri eşliğinde, kahvaltımı ağır ağır çiğniyorum

Gece dökülen çiçekler

Toprağa karışıp yeni filizleri besliyor

Baharın bana öğrettiği

Eskiler döküldü, yeniler daha güzel

[Son Nakarat]

春眠不觉晓，处处闻啼鸟 — Bahar uykusunda şafağı fark etmem, her yandan kuş sesleri duyarım

夜来风雨声，花落知多少 (Gece rüzgâr ve yağmur sesi vardı, kim bilir kaç çiçek döküldü)

Kuş dalların ucunda，ses ses ötüyor

Yorganın dışına başımı uzatıp bakınıyorum

Dün geceyi hatırlıyorum, rüzgârla yağmur ne çok gürültü koparmıştı

Çiçeklere içim sızlıyor, yine de kalkıp bakmaya üşeniyorum

[Kapanış]

Kuşlar hâlâ ötüyor

Bahar uykusundan uyanınca, yine yeni bir sabah