Irmağın Ayı İkimizi de Aydınlatıyor

[Giriş]

[Kıta 1]

Gelgit suları geceyi çiçekli koruya doğru itiyor

Bir parça beyaz kum uzaktaki bulutları kucakladı

Kıyıda ilk karşılaşmayı soruyorum

Ayı bir çift gözün içine ilk kim yerleştirdi

[Nakarat Öncesi]

Irmak insan dünyası adına nice yıllar boyunca akıp gitti

Bu gece yine seninle benim özlemimizi aydınlatıyor

[Nakarat]

Ay ışığı şu anda senin de üzerinden geçiyor

Bir şehri aşıp yine yüreğime düşüyor

Birbirimizin sesini duymadık

Yine de aynı duru ışıkta birbirimize yaklaşabiliyoruz

Ay ışığı şu anda senin de üzerinden geçiyor

Dilerim her uzak yolda eve dönüşü gösteren bir işaret olsun

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Üst kattaki perdeyi toplamak bu geceyi alıp götürmüyor

Teknedeki kişi hâlâ dönmemiş baharı düşlüyor

Dökülen çiçekler zamanı suya yazdı

Adını usulca rüzgâra bırakıyorum

[Nakarat Öncesi]

Irmak insan dünyası adına nice yıllar boyunca akıp gitti

Bu gece yine seninle benim özlemimizi aydınlatıyor

[Nakarat]

Ay ışığı şu anda senin de üzerinden geçiyor

Bir şehri aşıp yine yüreğime düşüyor

Birbirimizin sesini duymadık

Yine de aynı duru ışıkta birbirimize yaklaşabiliyoruz

Ay ışığı şu anda senin de üzerinden geçiyor

Dilerim her uzak yolda eve dönüşü gösteren bir işaret olsun

[Köprü]

Bir kuşağın hikâyesi sonunda uzaklaşıp gidecek

Başka bir çift göz yine ay ışığına dalıp gidecek

Bu karşılaşma uzun ırmakta yalnızca bir ansa

Bırakalım şefkat bu anı derinlere kazısın

[Son Nakarat]

Ay ışığı şu anda senin de üzerinden geçiyor

Bir şehri aşıp yine yüreğime düşüyor

Birbirimizin sesini duymadık

Yine de aynı duru ışıkta birbirimize yaklaşabiliyoruz

Ay ışığı şu anda senin de üzerinden geçiyor

Dilerim her uzak yolda eve dönüşü gösteren bir işaret olsun

[Kapanış]

Nehir kıyısındaki çiçeklerin bir mevsim daha dökülmesini beklerken

Dilerim dönüşün adımları sonunda sana yönelir