Misafirhanede Kırağı Işığı

[Giriş]

[Kıta 1]

Gece yarısı ansızın uyandım

Yatağın önündeki bir yer, neden bembeyaz olmuş

Kırağı düştü sandım

Üstüme bir giysi alıp kalkıyorum, iyice bakmak için

Meğer ay ışığıymış

Pencereden girip, yere gümüş bir örtü sermiş

[Nakarat Öncesi]

Bir hayli zaman dalgın kaldım

Ancak o zaman anladım, yüreğime akan ay ışığıymış

[Nakarat]

Yatağımın önünde parlak ay ışığı

Sanki yere，bir kat kırağı düşmüş

举头望明月（Başımı kaldırıp parlak aya bakıyorum）, ışığı yüzüme vuruyor

Başımı eğdiğimde, memleketimi hatırladım

Yuvamın oradaki ay da böyle görünüyor

Saçakları, ve evin önündeki göleti aydınlatıyor

[Kıta 2]

Başımı yavaşça kaldırıyorum

Ay tam da，pencere çerçevesinin üzerinde asılı

O, memleketimi de aydınlatmıştır herhâlde

Köyün girişindeki，o eski toprak duvarı aydınlatmıştır

Hep aynı ay bu

Arada binlerce li olsa da, kapıları ve pencereleri de aydınlatıyor

[Nakarat Öncesi]

Aya uzun uzun baktım

Uzun uzun baktıkça, yüreğim ürpermeye başlıyor

[Nakarat]

Yatağımın önünde parlak ay ışığı

Sanki yere，bir kat kırağı düşmüş

举头望明月（Başımı kaldırıp parlak aya bakıyorum）, ışığı yüzüme vuruyor

Başımı eğdiğimde, memleketimi hatırladım

Yuvamın oradaki ay da böyle görünüyor

Saçakları, ve evin önündeki göleti aydınlatıyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Düşüne düşüne başımı eğiyorum

Gözlerim biraz yanıyor，yüreğim biraz kavruluyor

Memleket öylesine uzakta

Ama başımı her eğdiğimde, tam vaktinde çıkageliyor

Annemin ak saçlarını hatırlıyorum

Ocaktaki ateş, bir de yemeklerin kokusu

[Köprü]

Bu geceki şu ay

Hana da vuruyor ışığı, köye de

Li Bai'nin yatağını aydınlatmıştı

Bin yıldır, nice yol heybesini aydınlattı

Herkes başını eğdiğinde

Herkesin göğsünde, bir yürek dolusu keder saklı

Ay ışığı hiç belli etmeden

Herkes adına, yuvayı sakla

[Kıta 4]

Gece ne kadar ilerlese de uyumak gerek

Yarın hâlâ, aşılacak daha uzak yollar var

Bırakayım da ay ışığı beklesin

Benim yerime memlekete doğru, bir kez daha baksın

Rüyamda bir kez eve döneyim

Kuyuya, bir de eski evin tavan kirişlerine bakayım

[Son Nakarat]

Yatağımın önünde parlak ay ışığı

Sanki yere，bir kat kırağı düşmüş

举头望明月（Başımı kaldırıp parlak aya bakıyorum）, ışığı yüzüme vuruyor

Başımı eğdiğimde, memleketimi hatırladım

Yuvamın oradaki ay da böyle görünüyor

Saçakları, ve evin önündeki göleti aydınlatıyor

[Kapanış]

Ay yavaşça batıya eğiliyor

Bu ışık demeti, gün doğana dek bana eşlik ediyor