Bütün Baharda Böylesi Soğuk Olmadı

[Giriş]

[Kıta 1]

Çiçekler ağaçlardan yol boyunca dökülüyor

Yol boyunca kıvrıla kıvrıla, ağaç gölgeleri dağınık düşüyor

Bahar yolun bu kısmına geldiğinde

Ağaçların gölgeleri günden güne yalnızlaşıyor

Yeşil erikler daha yeni belirdi

Hemen acele ediyor, bahara hünerini göstermeye

[Nakarat Öncesi]

Çiçek mevsimi bir anda bitiveriyor

Vedayı bile，tamamlamaya vakit kalmıyor

[Nakarat]

Dökülen çiçekler yol boyunca uzanıyor, ağaç gölgeleri gitgide soluyor

Yeşil erikler bütün güçleriyle yarışıyor, kimin meyvesi daha yuvarlak diye

Dökülen kızıl çiçekler yağmur gibi, ince sise karışır

Yolcu çok uzakta, nehrin öte yanında

Güzel çiçekler bu vakte dek çoktan solup döküldü

Yerde yalnızca, birbirine eklenen güzel kokulu otlar kaldı

[Kıta 2]

Rüzgâr sallayınca taç yapraklar dökülüyor

Sise karışan kızıl yağmur, hafif hafif ve durmadan yağıyor

Ben ırmağın bu kıyısında duruyorum

Yolcu ırmağın öbür kıyısında, gittikçe uzaklaşıyor

Irmak öyle geniş ki bakmakla sonu gelmiyor

Tek bir söz bile karşı kıyıya ulaşamıyor

[Nakarat Öncesi]

Irmak gece gündüz akıyor

Dökülen kızıl yaprakları götürür, özlemi götüremez

[Nakarat]

Dökülen çiçekler yol boyunca uzanıyor, ağaç gölgeleri gitgide soluyor

Yeşil erikler bütün güçleriyle yarışıyor, kimin meyvesi daha yuvarlak diye

Dökülen kızıl çiçekler yağmur gibi, ince sise karışır

Yolcu çok uzakta, nehrin öte yanında

Güzel çiçekler bu vakte dek çoktan solup döküldü

Yerde yalnızca, birbirine eklenen güzel kokulu otlar kaldı

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Kederimle baş başa içtim

Sarhoşken unuturum, ayılınca içim yeniden sızlar

Batan güneşin altında kendime soruyorum

Bu baharda，böyle bir soğuk nereden çıktı

Çiçekler de döküldü insanlar da uzaklaştı

Baharın bana borcunun hesabını kimden sorayım

[Köprü]

Geçen yıl bu zamanlar

Çiçekler de açmıştı，dağları kırları şenlendirmişti

Yanımda oturuyor

Elimi uzatsam, giysisine dokunabilirim

Aynı bahar

Bu yıl bakmaya yalnız ben kaldım

Çiçekler insanların dilinden anlamaz ki

Yeri kaplayana dek dökülür, yine de tek söz etmezler

[Kıta 4]

Ne kadar sorsam da nedenini öğrenemiyorum

Ayıldım, soğuk hâlâ dağılmadı

Madem güzel çiçekleri alıkoyamıyoruz

Öyleyse kokulu otları, geride bırakılmış mektup kâğıdı say

Gelecek yıl çiçekler açtığında

Belki artık bu ırmak koyunda beklemiyor olurum

[Son Nakarat]

Dökülen çiçekler yol boyunca uzanıyor, ağaç gölgeleri gitgide soluyor

Yeşil erikler bütün güçleriyle yarışıyor, kimin meyvesi daha yuvarlak diye

Dökülen kızıl çiçekler yağmur gibi, ince sise karışır

Yolcu çok uzakta, nehrin öte yanında

Güzel çiçekler bu vakte dek çoktan solup döküldü

Yerde yalnızca, birbirine eklenen güzel kokulu otlar kaldı

[Kapanış]

Akşam güneşi battı

Bütün bahar böyle soğuk olmadı, korkarım yarına dek sürecek