Kırağılı Ay Su Gibi Duru

[Giriş]

[Kıta 1]

Güz rüzgârı avluya esiyor

Koridorun öbür ucunda, otlar insan boyunu aşmış

Düşler kapalı tutulamaz

Tutulamayınca Qingmen yoluna koşuyor

Uyandığımda yastığımın başında hâlâ

Aynı gece, aynı gece saatini bildiren su saatinin vuruşları

[Nakarat Öncesi]

Papağanlar bile uykuya daldı

Altın kilit ay altında，beyhude parlıyor

[Nakarat]

回廊远砌生秋草 — Uzak revak basamaklarında sonbahar otları büyür

Rüyadaki ruhum binlerce li aşıp, koşarak Qingmen yoluna döner

Papağan uzun gece boyunca ötüyor, sesi insanı bunaltıyor

Yeşil kafes, altın kilit, bütün bir gecenin ıssızlığına gerilmiş

Çiy damlaları bütün gece yuvarlandı, yine de kavuşma tamamlanamadı

Değerli zheng'in teli koptu, kederli sesi kirişlerin ucunda dolanıyor

[Kıta 2]

Gündüz ona konuşmayı öğretiyorum

Özlemi tıpatıp taklit etmeyi öğrenmiş

Gece düş görmeye başlıyor

Düşünde de kafes var, kilit ve prangalar var

Uzun gece nöbetinin dayanılmazlığından yakınıyor

İpek tülün ardından, şafağa dek onunla gece nöbetlerini sayarım

[Nakarat Öncesi]

İpek tül perde gece yarısı kaldırılıyor

Kırağı gibi ay göğün ortasında, su akıyormuşçasına duru

[Nakarat]

回廊远砌生秋草 — Uzak revak basamaklarında sonbahar otları büyür

Rüyadaki ruhum binlerce li aşıp, koşarak Qingmen yoluna döner

Papağan uzun gece boyunca ötüyor, sesi insanı bunaltıyor

Yeşil kafes, altın kilit, bütün bir gecenin ıssızlığına gerilmiş

Çiy damlaları bütün gece yuvarlandı, yine de kavuşma tamamlanamadı

Değerli zheng'in teli koptu, kederli sesi kirişlerin ucunda dolanıyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Çiyi tutmak için elimi uzatıyorum

Yuvarlak bir damla tutmak istiyorum, ama hepsi dağılıyor

Artık hiçbir şey tamamlanıp bir bütün olamıyor

Ay dolunay, insanlar dağılmış, tellerin de ahengi bozulmuş

Kıymetli zheng çalgısını kucağıma alıp tellerine dokunuyorum

Hüzünlü ses yükselince，saçak altındaki kuşlar ürküp havalandı

[Köprü]

Qingmen yolu ayrılık yoludur

O yıl orada, nal sesleri gitgide susmuştu

Bir ayrılık binlerce li uzaklığa dönüştü

Rüyadaki ruhum bin li peşinden gidiyor, mağrur atın nal seslerine yetişemiyor

Papağan bana ne olduğunu soruyor

Bir şey yok diyorum，kırağı ağır sabah da henüz erken

O, insanların dünyasından anlamaz

Yalnızca kopmuş telin hüznünü öğrenip ıslığa döküyor

[Kıta 4]

Gece yarısı üstüme bir şey alıp kalktım

Ayazdaki ay ışığı su gibi, insanın kemiklerini nemlendiriyor

Yeşim gibi çiy bir gece daha düştü

Tamamlanamayan, yalnızca çiy damlasının biçimi mi

Tel koparsa değiştirilebilir

Yürek kopunca, neyle yeniden sımsıkı bağlanır

[Son Nakarat]

回廊远砌生秋草 — Uzak revak basamaklarında sonbahar otları büyür

Rüyadaki ruhum binlerce li aşıp, koşarak Qingmen yoluna döner

Papağan uzun gece boyunca ötüyor, sesi insanı bunaltıyor

Yeşil kafes, altın kilit, bütün bir gecenin ıssızlığına gerilmiş

Çiy damlaları bütün gece yuvarlandı, yine de kavuşma tamamlanamadı

Değerli zheng'in teli koptu, kederli sesi kirişlerin ucunda dolanıyor

[Kapanış]

Gün ağarmak üzereyken

Sonbahar otlarının üstündeki kırağı，güneşin gelip süpürmesini bekliyor